De hoogste berg in Namibië is 1728 meter en loopt een beetje spits op, vandaar de naam de Spitzkoppe, al doet hij mij wat stomp aan:

Het park is onwerkelijk, je rijdt tussen enorme rode rotsen door, dit geeft ons het gevoel nog neanderthalers uit het stenen tijdperk te zijn. Jabbadabbadooooo!

Als kers op de taart mochten we ook nog in dit park ons tent opzetten, de campingplaatsen waren door het gele park verdeeld, dus geen buren, maar doodse stilte, veel vogeltjes en wat knaagdieren om ons heen. Geen stroom of water maar back to basic. Fred & Wilma Flinstone for a day! Geen grote stukken vlees maar boerewors van de braai.

De zons- op en ondergang waren waanzinnig!

Zelfs in Namibië wordt wijn gemaakt, dat had Raimon alweer snel in de smiezen. We kunnen het land dus niet verlaten alvorens een wijnboer te bezoeken, de kristal kellerei werd de uitverkorenen. Wijn maken staat er echt nog in de kinderschoenen, kijk maar naar deze professionele opzet:

De wijn was trouwens wel best goed, maar de Zuid-Afrikanen smaken net wat beter en zijn 1/3 van de prijs. Dus de keus is dan ook weer snel gemaakt, sorry Namibië…..

We rijden door naar een camping vlakbij Etosha, daar zien we zelfs al 2 neushoorns, sorry geen foto’s als bewijs…. Hopelijk wordt dat morgen beter.

De WiFi is slecht of is er niet, vandaar dat deze blog 3 dagen vertragingen heeft en de rest dus ook…