Ilha de São Miquel “het groene eiland”

Groen zijn alle eilanden, waarschijnlijk wordt dit eiland zo genoemd omdat het de meeste km² aan weelderig groen heeft. Gewoonweg omdat dit het grootste eiland van de Azoren is, met in totaal 745 km² en met zo’n 140.000 inwoners. Dit eiland heeft zelfs een heuse stad van formaat met maar liefst 70.000 inwoners, de helft van het land dus.

Dit eiland is ook weer uniek, maar dit keer omdat het een combi is van alle eilanden. Het blinkt niet persé uit in iets, maar heeft wel van alles wat. Het is een stuk toeristischer, maar daardoor ook weer makkelijker bereikbaar en heeft het meer faciliteiten.
Waar je op Flores moeite moest doen om met je verrekijker een andere toerist te vinden, ben je op dit eiland welbedeeld met deze zeldzame species gezellig naast je op het terras.

Dit is onze laatste stop en tevens onze langste. Weekje São Miquel here we come!!
Onze thuisbasis in Lagoa voor 7 mooie dagen:

De mooie Sete Cidades, bekend van zijn groene en blauwe meer. Vaak in de mist, maar we hadden redelijk geluk:

Met de slechtste selfie-makers ooit

Walvis-dolfijnen spot tochtje:

De False killer whale (dolfijn)

En om het helemaal compleet te maken, de knappe potvis:

De “big city” Ponta Delgada:

Furnas, bijzonder omdat je de vulkanische activiteit overal om je heen ziet en ruikt. Stoom uit de grond, kokende modderpoelen van dit alles kan je genieten onder het genot van een vleugje rotte eieren:

Het traditionele gerecht Cozido das Furnas met groente aardappelen en veel vlees (niet alles geheel defineerbaar), dat in de hete vulkanische grond wordt gegaard voor 7 uur. Et voila:

Lagoa do Fogo:

De oudste theeplantages van Europa:

Wat watervalletjes:

Wat wandelingetjes:

Blijft zeldzaam Raimon wandelend vastleggen

De ruige oostkust:

Uitzichten van de noordkust:

Tijd voor voedsel! Steak eten direct bij de slager bij Associação Agrícola:

Weer veel vis zonder poespas:

Oh en deze, bloedworstkroketjes met ananascompote:

Knipper 2x met je ogen en deze week zit er helaas ook alweer op.

Tot snel in ons koude kikkerlandje, of moet ik ditmaal hete woestijstaat zeggen?

Ilha das Flores “het roze eiland” & Corvo “het zwarte eiland”

Van het blauwe eiland, vanwege de vele blauwe hortensia’s die als onkruid muren langs de weg lijken te bouwen (trouwens op alle eilanden), naar het roze eiland waar in de zomer deze mooie bloem tussen elke struik uitkruipt.

We vliegen in 1 uur naar het meest westelijke puntje van Europa: Flores en we slapen in het meest westelijke dorpje van het continent: Faja Grande.
Flores is 143 km² en het kleine naburige Corvo is 17km².
We hebben 4 dagen om deze 2 eilanden te verkennen.
Flores is nog groener en nog stukken rustiger dan Pico en Faial. Ook heeft het enorm veel watervallen, op iedere hoek klettert er wel iets naar beneden:

Watervallen in het binnenland
Watervallen aan de kust

Natuurlijk ook weer een ruige vulkanische kust:

Indrukwekkende uitzichten:

We hebben een paar mooie wandelingen gemaakt. En neem maar van ons aan dat als ze de trail een “medium” moeilijkheidsgraad geven, je hem echt met je tong op je schoenen afrond:

Ook zijn we voor een dag overgegaan naar Corvo, het kleinste eiland van de Azoren. Het bestaat uit een enorme vulkaan en het plaatsje dat aan zijn voet ligt.

Corvo vanaf Flores gezien
Flores vanaf Corvo gezien

De overtocht gaat met een zodiac boot, waarin je in volle snelheid en nat tot aan de onderbroek overgebracht wordt:

Wat leuk is, is dat je deze vulkaan vanuit de krater kunt bekijken, je kunt er vanaf de rand naar onder wandelen of rollen😉 en dan een leuke tocht door de krater maken van zo’n 1,5 a 2 uur:

We hadden weer geluk dat in het plaatsje Faja Grande Festa São João was, ter eren van de geboorte van Johannes de Doper, maar voor ons hield het gezelligheid, gratis wijn en gratis sardines in. De 300 inwoners zorgde dat wij en enkele andere toeristen zich meer dan 100% thuis voelde:

Note to myself: op Flores hadden we makkelijk nog een paar dagen extra kunnen blijven om nog wat mooie wandelingen te doen en te genieten van het eten, de mensen en de zonsondergang op het meest westelijke puntje van Europa.