Ik kan natuurlijk nergens anders mee beginnen dan met de “stunning” natuur, de “fabulous” uitzichten, het land van diversiteit en dramatische landschappen. NZ is qua natuur bij verre onze favoriet geworden. Zoveel moois bij elkaar vindt je nergens anders (tenminste niet dat ik weet). Van gletsjers tot fjorden en van geisers tot sprookjesachtige bossen. Alles is hier een groot nationaal park, met als enorm groot voordeel dat iedereen ervan mee kan genieten, er wordt bijna nergens entree gevraagd, deze natuur is gratis en de hikes kan je allemaal voor niks, nada, noppes lopen.

De bevolking van Nieuw Zeeland (ze noemen zichzelf kiwi’s) lijkt wat echter dan die van Australië. Dit heeft zo zijn voordelen, niet iedereen is overdreven vriendelijk, maar met als bijkomstig nadeel lopen er dan ook een stuk meer chagrijnige mensen rond. Het is een chauvinistisch volk en zijn trots op alles wat maar een beetje met NZ te maken heeft. Heerlijk dus, want ik houdt van chauvinistische volkjes!
De “how are you” is gelukkig weer een gewone “hi” geworden, waarop het uiters snelle antwoord “hi” meer dan genoeg is. De Maori’s zijn de eerste bewoners van Nieuw Zeeland, niet de oorspronkelijke (dat zijn alleen vogels), ze zijn enkele eeuwen eerder dan de Europeanen hier aan land gekomen vanuit Oost Polynesië. Ze zijn daarna door de Europeanen verdrongen waarna in 1840 het verdrag van Waitangi werd getekend om een eind te maken aan de onenigheden. In NZ is ongeveer 12% Maori en de rest is een mengelmoesje van de verschillende landen over de wereld. De integratie is hier, ten opzichte van Australië, wel redelijk goed gegaan.

Het eten is okay, alle keukens zijn er ruim vertegenwoordigd. Het nationale gerecht is dan ook zeer Engels….. fish & chips of pie’s in alle vormen en maten, die niet alleen zoals in Engeland in de winter genuttigd worden, maar deze hartige taarten worden hier ook in de zomer veelvuldig gegeten. Het is zeg maar ons worstenbroodje, je krijgt ze overal voorverwarmd en kwepsj. De enige inheemse kiwi, is de vogel, maar het groene overheerlijke vruchtje komt echt niet van dit deel van de wereld, waar ik eigenlijk een beetje vanuit was gegaan.
Net zoals in Australië is het eten en drinken erg duur, de prijs van een drankje ligt hier nog een tikkeltje hoger terwijl de gemiddelde andere inkopen dan weer iets lager liggen. De hebben enkele wijngebieden in NZ bezocht, waarvan Marlborough de grootste. Ieder wjjngebied heeft wel zijn specialiteiten. Zo krijg je er heerlijke Sauvignon blancs en Pinot noirs (waar wij het land eigenlijk van kennen) maar ze maken ook Syrah’s, Malbec en zelfs portwijnen. En eerlijk gezegd smaakt het best goed, alleen…. ja je snapt het al….. erg duur.

Je eigen vervoer hebben in dit land is wel echt heerlijk, je hebt je hele hebben en houden altijd bij je en de vrijheid is rustgevend. De huur is niet goedkoop, maar je kan heel makkelijk een gratis kampeerplek vinden. Aan dit gratis kamperen zitten wel een paar haken en ogen. Er zijn geen douches!! (meestal wel een riviertje waar je je ff in kunt opfrissen). Ook het aantal wc’s is meestal geminimaliseerd naar 1 per 100 kampeerders (als je geluk hebt). Meestal een smerige boel dus. We hebben zo’n 6 keer gebruik gemaakt van zo’n gratis site, meer konden wij luxe paardjes toch echt niet aan. De DOC campings (van de overheid) kosten tegenwoordig $13 pp, meestal te duur voor wat je krijgt (ook hier zijn vaak geen douches aanwezig). Private campings zijn over het algemeen goed en kosten ongeveer $20 pp. Dit komt dus nog eens bij de camper huur. De benzineprijs ligt hier hoger dan in Australie, de prijzen zijn te vergelijken met onze benzineprijzen. We hebben iedere avond zelf gekookt, waarmee je de prijs wat kunt drukken en wat vaak ook heel gezellig is in de campkitchen, of op je eigen gasstelletje.
Ook hebben we veel nuttige dingen geleerd van het kamperen zoals, verlaat nooit je camper zonder wc papier en handzeep, eendjes zijn ook picky (de een laat zich hangen voor tomaten en de andere spuugt het even hard weer uit), veel behendigheid gekregen in je broek aantrekken zonder dat deze de natte vloer raakt en ga zo maar door.
Net als in Australië is Wifi schaars en als ze al Wifi hebben is deze zo traag als dikke stront tegen een berg op. Mijn wekelijkse nu.nl rondje (met de achterklap als hoogtepunt) moest dus achterwege blijven, zo hebben we van wat Duitsers en Engelsen moeten vernemen dat de VVD weer de grootste is geworden.

Voor ons verdient NZ een kleine 9, het heeft zoveel moois te bieden, het is en blijft een duur land, wat het reizen toch niet 100% relax maakt.