Vina & Pivo

Met andere woorden we sluiten deze vakantie af met wijn en bier.

Eerste stop wordt het wijnstadje Litoměřice, dit stadje ligt in een klein wijngebiedje in noord west Tsjechië. Het is een heel mooi en sfeervol stadje met zo’n 22.000 inwoners, maar de gebouwen hebben toch de allure van een grote stad. En je raad nooit wie er doorheen stroomt… de Elbe natuurlijk:

Op internet wordt gesproken over een “wine trail” van 15km die langs wijngaarden en wijnhuizen loopt. Makkelijk beloopbaar en genoeg te proeven onderweg werd ons beloofd. Er had al een belletje moeten gaan rinkelen toen de lokale VVV ons niet echt een duidelijke route kon geven. Maar goed, toch met goede moed op pad naar onze eerste proeverij.

Na het eerste uur berg op, geen wijnrank of wijnboer in zicht begonnen de moed al wat te zakken. Gelukkig werden we wel beloont met een mooi uitzicht:

Toen we de berg af liepen kwamen we eindelijk enkele wijnranken tegen, de route liep verder langs de gewone weg, waar we de auto’s probeerde te ontwijken. En ja hoor, de eerste wijnmakers kwamen in zicht, heel leuk, maar geen ene deed aan wijnproeverijen…. Alleen kopen, niet proeven was de boodschap. Halverwege de trail zijn we maar snel omgedraaid en de kortste route weer terug naar Litomĕřice genomen. Waar we meteen zijn neergestreken bij een van de wijnbarretjes. Poefglaasje (Nederlands glas tot de nok vol) voor 1 euro. Dus ik zeg bespaar je de “pittoreske” wijnwandeling en neem meteen plaats op het terras.

De volgende stop moet dan wel pivo, oftewel bier zijn. Het wordt hier overal veelvuldig gedronken en is een stuk goedkoper dan een kopje koffie. Er wordt zelfs bier to go geschonken naast de koffie to go. Ieder dorpje of stadje heeft wel een eigen pivorar (brouwerij), met meestal een paar varianten bier met allemaal een comfortabel alcoholpercentage tussen de 4 en 5%.

Waar kunnen we deze cultuur beter ervaren dan in de bakermat van de pilsener: Pilzen

En ja hoor, we kunnen het niet beter treffen er is een bier feest. Meer dan 50 verschillende Tsjechische brouwerijen die hun producten komen promoten onder het genot van gezelligheid en muziek:

Helaas zitten de 2 weken er alweer op, wederom voorbij gevlogen.

Boheems Zwitserland

In het noorden van Tsjechië, tegen de Duitse grens, ligt weer een erg mooi stukje natuur. Voor je ogen rijzen er enorme rotsformaties van zandsteen en diepe kloven gevormd door eeuwen van erosie. De makers van de film Narnia hadden groot gelijk om dit gebied als achtergrond te gebruiken, het is ruig en bijzonder. Het park Tiské stěny:

We sliepen in het plaatste Hřensko, gelegen in een mooie kloof die uitkomt in de Elbe (omdat we de Moldau maar niet los konden laten).
De ene kant van de Elbe is Tsjechië en de andere kant Duitsland.

Op pad dus met de benenwagen.

Eerste tocht is naar de grootste natuurlijke brug van Europa 16 meter hoog en 26,5 meter breed:

De Kamenice-kloof; specifieker (Edmund kloof)
Een deel kan je wandelen, maar er zijn ook stukken die te nauw zijn en waar je op een bootje moet stappen. Helaas mag je deze kloof niet meer individueel bezoeken en moet je nu met een gids en een groep mee. Dus geen lekkere wandeltocht, maar veel geschuifel achter een groep bejaarden:

Verder nog een mooie wandeling gemaakt, waarvan we het einddoel nooit gehaald hebben omdat er weer teveel mooie paddestoelen te zien waren. Raimon ontpopt zich als een uitmuntende paddestoelen spotter en met dit als doel gaat hij zelfs, geheel onverwacht, fluitend mee op pad (toch een beetje jammer dat die paddestoelen seizoensgebonden zijn):

En zelfs de heksenboter gespot, een slijmzwam die zich kan verplaatsen…

Zo weer even genoeg natuur, nu op weg maar pivo & vina

Langs de Moldau

In de voetsporen van ene Huub Stapel volgen wij de langste rivier van Tsjechië (440km), de Moldau (ipv de Maas), oftewel “als boheemse tongbreker” de Vltava.
Waar beter te beginnen dan bij het begin; “de bron”.

Vlakbij Kvilda, een mooi plaatsje in het Boheemse Woud (Šumava national park), op een hoogte van 1172 meter ontspringt een deel van de uiteindelijke Moldau.

Af en toe een “blub” en zo ontstaat er een rivier.

Kvilda is het hoogst gelegen plaatsje van Tsjechië en ligt in het niet ver van de grens met Duitsland en Oostenrijk. In de winter kan je skiën (niet voor de ver gevorderden onder ons) en de zomer kan je er heerlijk wandelen:

In September is het paddestoelen walhalla, jong en oud struinen met een mandje door de bossen op zoek naar de eetbare onder de schimmels. Gelukkig voor ons blijven de mooie, giftige, trots overeind:

Dit paddestoelen monster was geplukt door een lieve mevrouw uit t dorpje, die er een omeletje voor de buurvrouw van ging maken.

Er is ook een wolvenreservaat, we hadden het geluk, er veel tegelijkertijd te zien:

Stop 2: Het Lipnomeer
Deze enorme stuwdam werd aangelegd in 1951, om onder andere de waterstand te reguleren en meer overstromingen te voorkomen.
Van dat ienieminie beekje is hier niks meer te bekennen. Deze, nu al, serieuze rivier wordt hier omgetoverd tot Tsjechië’s grootste recreatie gebied, 49km² aan watersporten, dorpjes en stranden.

Stop 3: český Krumlov
Het sprookjesachtige stadje, waar de Moldau zo liefelijk doorheen slingert. Niet altijd even liefelijk, in de jaren 50 (voor de stuwdam), werd het stadje nog overspoeld door deze rivier. Nu is het kano paradise.

Het stadje staat sinds 1992 op de Unesco wereld erfgoed lijst. Na het vallen van het ijzeren gordijn in 1989 is de stad weer in ere hersteld en gerestaureerd.
Super toeristisch, maar ook super de moeite waard:

Stop 4: De gouden stad
Natuurlijk Praag! Zo breed als hier hebben we de Moldau nog niet gezien.

De stad doet zijn naam eer aan, veel pracht en praal.

20 jaar geleden waren we hier voor het laatst, de stad is natuurlijk nog even mooi, alleen een heel stuk drukker, waardoor de gezelligheid zich ook weer naar andere wijken verlegt.
Bijvoorbeeld de foodhall en de farmers market:

Letna park met zijn beer garden en geweldige uitzicht:

Stop 5: Mělnik, waar de Moldau uitstroomt in de Elbe.
Korte stop, in en uit de auto, om een fotootje te maken van het einde. Net als bij een film, als je er eenmaal aan begint wil je ook het einde zien.
Hier in Mělnik 440km verder, boven Praag, stroomt de Moldau dus de Elbe in en houdt hij op te bestaan:

Waarna de Elbe zijn koers zet richting de Noordzee.

Einde van de Moldau, maar gelukkig nog niet het einde van onze roadtrip door West Tsjechië.

Laters!!!