Pai, is een plaatsje in noord Thailand vlakbij de grens met Myanmar. Het ligt afgelegen tussen de bergen en er gaan maar 2 erg misselijkmakende bochtige wegen naartoe waarvan ene van Chiang Mai. Dus vanuit Chiang Rai zijn we eerst met de bus naar Chiang Mai vertrokken om vervolgens een minibusje te pakken naar Pai. Voor het eerste zijn we in een land waar het “hoogseizoen” is. Dus helaas gaat het allemaal niet zo soepel en zitten de busjes al overvol. We hebben geluk en anderhalf uur later zijn er nog 2 plaatsjes vrij. Mensen die na ons komen moeten wachten tot de dag erna. “Lucky us”. Met dit hoogseizoen moeten we dus serieus rekening gaan houden en kunnen we niet meer overal op de bonnefooi opduiken, maar misschien toch wat meer gaan plannen.

Pai, het plaatsje waaruit je nooit meer weg zou willen gaan. De omgeving is mooi en een scooter huren is een “must” om iets van die omgeving te zien. Dit kost dan ook geen drol. De sfeer is alla relaxte hippie style. Al denk dat dit meer opging zo’n 10 jaar geleden. Nu zijn er heel wat toeristen en is het behoorlijk druk. Er zijn vele eettentjes, barretjes en een leuke avondmarkt waar je echt alles te eten krijgt, hmmmm.

Ons bungalowtje ligt 1,5 km van Pai, de meeste accommodaties liggen trouwens buiten het centrum, is heerlijk, eindelijk een goed bed!!! Gedurende de dag is het zo’n 30 graden en ’s avonds koelt het behaaglijk af naar een graadje of 15. Dit zijn we helemaal niet meer gewend en we lopen in de avond rond als een grote ronde ui bestaande uit verschillende lagen.  Maar voor de nachtrust is het heerlijk.

Met de scooter, natuurlijk “de angsthaas” achterop en mijn held aan het stuur, gaan we er een paar dagen op uit. We rijden langs de Pai canyon (okay okay bij lange na geen grand canyon):

Zien wat watervallen:

De Japanse brug over de rivier Pai, in de WO II onder dwang van de Japanners gebouwd door de Thaise bevolking. Zo’n zelfde verhaal als “the bridge over the river Kwai” dus nu door ons omgedoopt tot “the bridge over the river Pai”:

We hebben een dag 6 uur door de jungle gebaggerd op zoek naar nog een waterval, wauw echt mooi hier, gelukkig was er iets wat moest doorgaan als een paadje. We werden verzekerd dat we de weg niet konden missen, normaal gaat het daar al mis bij ons en is dat, niet te missen paadje, in rook opgegaan. Maar dit keer, wonder boven wonder, hebben we het zonder omwegen gevonden. Verdwalen had je hier niet gewild. Het was een flinke tocht waarbij je zeker 50 keer de rivier oversteekt. Gegarandeerd natte voeten dus! Maar het is daar super mooi:

We zijn hier in totaal 5 dagen geweest, helaas moeten we toch eens verder aangezien we maar een visum voor 2 weken hebben gekregen (als je over land de grens passeert) en we nog graag  een bezoekje willen brengen aan Chiang Mai, waar we veel mooie herinneringen aan hebben. Daarover de volgende keer meer.

X sjengskes