Na het trein-debacle en het principe van “no toilets on the night bus, we will stop twice in foulteen houls” zijn we op zoek gegaan naar vluchten van Danang (naast Hoi An) naar Dalat. En met redelijk succes voor een luttele en naar ons gevoel goed gespendeerde 35 euro pp zaten we in het vliegtuig richting Dalat voor zo’n hele 50 minuten.
Dalat is volgens de Vietnamezen een must do voor  (R)lomantic couples, waarom? Dan is het antwoord al gauw omdat alle pas getrouwde stelletjes daar hun honeymoon vieren, waarom? Nou omdat het er een stuk koeler is dan in de rest van Vietnam en de dames hier dus make up kunnen dragen zonder dat het weer direct van het gezicht afsmelt. En reden 2 is dat er heel veel pletty flowels zijn. Als wij romantiek horen zijn we er natuurlijk als de kippen bij, even checken wat dat woord ook alweer betekende. Dus met mijn foundation in de aanslag gingen we op weg naar het koele Dalat.

Dalat ligt in het binnenland van Vietnam op een hoogte van 1,5 km. De gemiddelde temperatuur daar is 22 graden en er valt er een stuk meer neerslag dan in de rest van Vietnam, alsof we daar nog niet genoeg van gehad hadden… Door deze neerslag is het er enorm groen en vol met bloemen overal waar je kijkt. Het heeft ook een prima klimaat voor het verbouwen van koffie en wijn….deze laatste oer-oude bezigheid was eigenlijk onze reden om richting Dalat te gaan (voor de wereldberoemde Dalat wine, ahum). Maar helaas lagen de gebieden waar de wijn daadwerkelijk gemaakt werd ver van Dalat af. Niet te doen dus met ons gehuurde scootertje. We zijn dus niet verder gekomen dan het proeven van meerdere varianten, die je stuk voor stuk kan betitelen als niet heel slecht, maar ook niet voor herhaling vatbaar. Voor 2 euro meer koop je hier ook een Chileens wijntje die er niet alleen voor dient om de ingewanden schoon te spoelen maar ook nog eens heel goed smaakt.
Op de scooter hebben we een hele mooie tocht gemaakt waarbij je door kilometers lange koffieplantages rijdt, richting een van de vele watervallen in de buurt van Dalat, elephant waterfalls. Raimon was mijn easyrider voor die dag en ditmaal heb ik me rond laten rijden.

Onderweg zijn we ergens gestopt voor weasel coffee….. het moet de meest smaakvolle en een van de duurste koffie’s van de wereld zijn, maar in werkelijkheid is het een kopje poep😲. Say what, de weasels (een mix tussen een kat en een wezel) eten de vruchten van de koffieplant, de boon daarvan is niet verteerbaar en komt er dus weer aan de andere kant uit. En hier maken ze dan de weasel coffee van. Op zich smaakte hij wel goed, maar niet zo goed om er steeds 10× keer meer voor te betalen dan een gewoon bakkie.

Ons hostel was ook te gek, het werd gerund door een easyrider en zijn vrouw, erg lieve mensen, ze nodigde ons en wat andere gasten uit voor het avondeten onder het genot van de vele verhalen die deze rider ons over zijn ritten kon vertellen.

Groetjes vaan us