Vanuit port Barton nemen we het busje naar Puerto Princesa. De dag erna vertrekt vanuit hier de vlucht naar Cebu stad. Met als doel de ferrie diezelfde dag nog te halen richting de nieuwe bestemming: Bohol. Door drukte in Cebu stad en een kletsgrage Grab chauffeur, die maar in de eerste versnelling bleef rijden, haalden we dit maar net met de hakken over de sloot. Mission accomplished!

We sliepen bij Bohol Bee Farm op het eilandje Panglao dat door middel van bruggen aan Bohol verbonden is. Geen beez meer op de Bee Farm, maar nu een ecologische boerderij die veel verse producten hebben waar van alles en nog gemaakt wordt. Het had een mooi uitzicht en we hadden een fijn hutje:

Het groene binnenland van Bohol is het hoogtepunt, we hebben flink wat kilometers afgelegd op de brommer. Wat helemaal geen straf was:

De bekende Chocolate Hills, midden op een vlak plateau van meer dan 50 vierkante kilometer staan 1.268 vrijwel gelijke kegelvormige heuvels van circa 30 tot 50 meter hoog. In het droge jaargetijde worden de kegels wat bruin en lijken ze op chocoladebergen:

Loboc, met de mooie Loboc river en de gezellige floating restaurants:

De Tarsier, oftewel het spookdiertje. Zo groot als een vuist. Het zijn nachtbeestjes, overdag verblijven ze onder de bladeren als bescherming en beschutting. Zelf dus zo goed als niet te spotten. Dus zijn we naar een sanctuary gegaan. Hier leven ze in het wild en gaat een gids van de sanctuary in de ochtend op zoek naar enkele Tarsiers, die hij gedurende de dag dan aan wat enthousiaste toeristen kan aanwijzen. Zoe sjattig:

Verder had Panglao ook wel wat leuke stranden, maar niet persé om over naar huis te schrijven (al doe ik dat nu toch):