Eindelijk is het dan zover, we gaan op zoek naar deze mooie, maar bedreigde mensaap, de orang oetan. De naam komt van orang hutan, wat bosmens betekent.

Vanuit Pangkalan Bun, begint de tocht van 3 dagen door het Tanjung Puting National Park.  3 Dagen lang op een bootje onze ogen uitkijken op zoek naar de inwoners van dit enorm mooie gebied.

Het bootje is een orginele klotok boot, super charmant, maar maakt een enorme herrie, wat dan weer net wat minder charmant is.  We zijn met 6 man sterk op deze gezellige klotok, de gids, de kapitein, de matroos, de kok (beste kok ever) en de 2 blije toeristen.

De uitzichten alleen al zijn geweldig:

Deze dagen is het vooral een sport om zoveel mogelijk aap soorten in het wild te spotten. Dat is redelijk goed gelukt:

En dan mijn persoonlijke favoriet; de prachtige neusaap. Vroeger ook wel de Dutch Monkey oftewel orang belanda genaamd. Bij navraag aan de gids, schijnt dit te komen omdat hij met zijn rode kop en dikke neus op ons lijkt… “mooie neus”, probeerde hij zich nog te verbeteren 🤦‍♀️(bronvermelding: gids Jaka en dhr. Luc T):

Dan zouden er ook 230 verschillende vogelsoorten moeten zijn. Maar helaas vlogen deze in grote paniek allemaal in rap tempo weg, wanneer onze kabaal makende klotok de hoek om kwam. Gelukkig hebben we één dove ijsvogel erop weten te krijgen:

Dit park heeft ook een paar opvang locaties voor oerang oetans, ze komen uit gevangenschap en worden daar opgevangen. Deze delen zijn niet afgesloten, dus mochten ze het wild in willen kan dat op elk moment. Ze worden hier in de gaten gehouden, onderzoek naar gedaan en ook verzorgd als dat nodig is. We hebben 3 van die locaties bezocht, hier hoef je absoluut geen moeite te doen om ze te spotten:

Verder nog een spannend gevecht tussen een tarantula en een hagedis

Dit was een ervaring om nooit te vergeten!

Met deze mooie afsluiter gaan we ook Indonesië verlaten.