Vanaf Sao Paolo (kom ik op terug) hebben we de bus gepakt naar Paraty. De gedachte was een dag of 5 in Paraty en/ of Ubatuba te blijven. Maar de weersvoorspellingen bleven erg slecht na de 3de dag. Dus is het bij 3 dagen Paraty gebleven en wat extra dagen Sao Paolo. 

Paraty is een super gezellig en mooi koloniaal dorpje, met echte nekbrekers oftewel enkelverstuikers van keien als bestrating, alleen de allerdapperste onder ons durven deze wandeling met flipflops aan.

Paraty’s koloniale huizen zijn heel goed bewaard gebleven, ooit gebouwd omdat het een strategische plaats had aan de kust. Doordat er een spoorlijn aangelegd werd tussen Sao Paolo en Rio was het plaatsje niet meer nodig als haven voor goud en koffie transport. Het dorp liep leeg en er werd vergeten dat het bestond.

Tijdens vloed loopt het dorp gedeeltelijk vol met water uit de zee, ligt even aan het weer tot hoever de straten blank staan. Maar dit kan tot aan het midden van het dorp zijn:

Ook staan ze bekend om hun Cachaça walhalla. Deze sterke drank wordt gemaakt van suikerriet:

Voor ons vooral bekend als partymaker in de caipirinha, oftewel caipi:

Maar hier wordt het geliefde drankje in wel 20 soorten verkocht. Als likeur, op vaten gerijpt, op verschillend hout gerijpt en dan is het in ene keer ook lekker om puur te drinken.

Paraty ligt tussen de groene bergen, bekleed met jungle en watervallen:

Maar ook aan de zee, met weer vele strandjes:

Voor nu adeus Paraty, op naar de big city