Eigenlijk is onze reis begonnen in deze stad, 3 dagen was een mooie start, maar veel te kort, gelukkig konden we na Ilha Grande nogmaals 3 dagen terug. Genoeg? Nog lang niet. 

Nog nooit zo veel afwisseling gezien in een stad. Een stad waar de jungle en de zee in elkaar overgaan, en waar de bewoners kleurrijk en trots langs de bekende stranden flaneren. Maar ook een stad met enorme verschillen tussen arm en rijk. 

Geen stad in Brazilië telt zoveel favelas en het is tevens de enige waar deze zich ook voor een deel in het centrum bevinden. 

Een heel groot deel van de inwoners van Rio woont in zo’n favela. De taxichauffeur, de kapper, de barman, de kassière allemaal beroepen uit de middenklasse waarvoor het hier niet weggelegd is om uit een favela te komen. Deze wijken worden beschermd en gerund door de drugsbendes, die voor rust en veiligheid zorgen voor hun inwoners. Daar waar de politie de macht probeert terug te pakken (zoals tijdens WK 2014), gaan de misdaadcijfers omhoog in de wijken en vooral het huiselijk geweld. De bewoners voelen zich, naar horen zeggen, beter/ veiliger bij deze bendes, dan bij de bij ons zo vertrouwde politie. 

Dus, waar zal ik beginnen

Allereerst de stranden, de bekendste van de wereld, de Copacabana en Ipanema , maar er zijn nog veel meer. Je kijkt je ogen uit, surfers, joggers, kraampjes, strandbarretjes, billen, billen en nog eens billen. Grote billen, kleine billen, hoe je ze maar wilt, je zult ze vinden. Het algemene beeld dat we hebben is dus waar. Aan blote billen in kleine bikini’s geen tekort. Veel drukte, gezelligheid, muziek, lachende en zingende mensen, hier voel je je meteen thuis:

Christus de Verlosser (Cristo Redentor), hoog uitkijkend over de stad, aan de voeten van deze cristo een berg begroeid en bewoond door het jungle leven:

Selaron stairs, de bekende kleurrijke trappen van Rio. Vooral onderaan is de drukte te vinden, de wat luier aangelegde toerist, neemt zijn foto van onderaf en zet zijn weg weer voort naar een volgende snelle shot;

Kleurrijk Santa Teresa, met het trammetje:

De bibliotheek:

De, hoe zal ik het netjes verwoorden, “bijzondere” kathedraal. Al was de binnenkant toch redelijk indrukwekkend:

We hebben nog een fietstour gedaan, wat leuk is voor de bijkomende informatie. Maar wat je ook prima zelf kunt doen aangezien ze op elke hoek van de straat deelfietsen te vinden zijn. 

Een van de hoogtepunten was de foodtour (eigenlijk altijd bij ons), enorm gezellig, leerzaam en vooral lekker:

Over veiligheid in Rio wordt veel gesproken, maar we hebben ons geen moment onveilig gevoeld. Maar we zijn dan ook wel in de avonden alleen in de veilige wijken als Copacabana, Leblon en Ipanema gebleven. In andere wijken zal het vast anders zijn in de minder drukke avonduren. 

Wat een geschenk uit de hemel in Rio is, is het vroeger veelbesproken bedrijfje genaamd Uber. Dit maakt het reizen zo makkelijk en trouwens ook goedkoop hier. In Amerika is het handig, maar hier is het hemels. App openen en ja hoor, over 1 minuut staat er alweer een met een glimlach voor de deur. En de prijzen zijn zo laag, dat je je er bijna voor schaamt. 

Deze stad is niet in 6 dagen te bekijken, zelfs niet in 2 weken. Er zijn zoveel hikes te maken, nog zoveel delen te bezoeken, nog zoveel meer te genieten op de stranden.. met andere woorden, in de bekende quote van een robot/man, die uit een verre toekomst kwam…“we’ll be back” 

Op naar Campo Grande en het pantanal