Slowing down op Ilha Grande!

Na 3 dagen Rio (hierover later meer), zijn we doorgegaan naar Ilha Grande.

Na de laatste werkdag konden we zo goed als meteen de backpack inpakken en vertrekken richting luchthaven. Dus een onthaast en afschakel moment was wel nodig. Weer het gevoel krijgen dat niks hoeft maar alles kan. Dus even niks, nada, noppes en alleen maar chillen met die billen.

Ilha Grande moest dit gaan bewerkstelligen voor ons. En dat is haar meer dan gelukt! 

Het eiland ligt zo’n 2 uurtjes rijden en een half uurtje boten van Rio. De naam spreekt voor zich, het is het “grootste eiland” van het archipel Angra dos Reis. Op dit mooie eiland zaten vroeger de zwaarste criminelen van Brazilië opgesloten. Hopelijk voor hun hadden ze “a room with a view”.

Nu staat het op de UNESCO Werelderfgoedlijst, alleen kleinschalig toerisme is toegestaan Er is geen bestrating, dus ook geen ronkende auto’s of opgefokte brommers. Je zal het hier moeten doen met de benenwagen, de doodgewone fiets (je weet wel zo een waar jezelf heel hard bij moet trappen), of de watertaxi. 

Eigenlijk bestaat het eiland uit een grote jungle:

met vele strandjes met helderblauw water rondom:

Allemaal verbonden met wandelpaden, waar veel moois te zien is:

Met het gezellige Abraão als hoofddorp, veel leuke pousadas om te overnachten, en genoeg keuze aan lekkere restaurants:

Zelf sliepen we in een klein huisje, met alles wat we nodig hadden; bed, ijskast, hangmat en veel vogeltjes in de tuin:

En….. deze knappe prins als huisvriend:

Het was dus een weekje van mooie wandelingen en al Caipirinha drinkend genieten op de rustige stranden hier. 

En om de strand sleur wat te doorbreken, leek een tochtje naar Gruta do Acaiá ons een strak plan.

De grot ligt 8 meter onder zeeniveau, daar waar het zeewater binnenkomt, komt ook het zonlicht mee, wat een mooi neon-achtig licht brengt in de grot. 

Met geen idee hoe deze grot eruit zou zien en met de hoop op maatje mergelgrot in de St. Pietersberg gingen we op pad. 

Met de helm die we op moesten zetten, zou misschien al een belletje kunnen zijn gaan rinkelen.., maar nee hoor, ik voelde me trots als een echte speleoloog. We klommen een paar meter naar beneden met een ladder en onderaan begonnen de zorgen. Een spleet van zo’n 40 cm, waar je je al liggend op je rug doorheen moest wurmen, verstand op 0 en gaan met die banaan. Een meter verder had deze banaan een hartslag van zo’n 200. Ik keek naar links, geen weg meer terug, er lagen al 2 mensen naast me de weg te blokkeren. Dus, door in de hoop op een snelle afloop. Na, in mijn gedachte tientallen meters verder (maar naar alle waarschijnlijkheid 4 meter verder), kwamen we in de “ruime” hal van waaruit de neon spleet te zien was, de “ruime” hal bleek ook maar 60 cm hoog te zijn. Raimon keek me aan, zag mijn rood aangelopen gezicht, knipte snel een foto van de rot(s) spleet en bracht me gauw weer terug in veiligheid.

De spleet

En wat nog het zorgwekkendste is, is dat ik als vermeende avonturier de enige was die last hiervan scheen te hebben… hopelijk loopt dat avontuurlijke ook wat losser.

Het eilandleven zit erop voor nu, terug naar de stad

14 gedachtes over “Slowing down op Ilha Grande!

  1. Marie-Jose Walpot zegt:
    Marie-Jose Walpot's avatar

    Michelle en Raimon

    heel veel plezier met deze fantastische en spannende avonturen.

    zijn iedere keer benieuwd naar jullie nieuwe ( en ook zo heel leuk geschreven) avonturen

    veel groetjes van Guus en Marie-José

    Geliked door 1 persoon

  2. Pasxal zegt:
    Pasxal's avatar

    Hoi Michele en Raimond
    Jezus wat een avontuur in die grot,dat was niks voor ons geweest.
    Wel schitterend stranden en natuur op dat eiland en ik hoop dat jullie een beetje zijn afgeschakeld van het leven in Nederland en alle hectiek.
    Wij zijn inmiddels weer thuis en hebben sleutel gevonden, Geertje zal goed op jullie auto passen en ik ook👀
    heel veel plezier weer de komende dagen en wachten vol bewondering op jullie berichtjes
    Groetjes Pascal en Geertje

    Geliked door 1 persoon

      • Chris zegt:
        Chris's avatar

        Caipirinhas yass, creepy grot hell no 🫣

        Spannend hoor. Maar…jullie zijn wel weer een bijzondere ervaring rijker. We zijn benieuwd wat de volgende knotsekke ervaring zal zijn!

        Hee Raimon zij die foto’s met die onderwatercamera gemaakt? Anders zijn ze echt best goed gelukt!

        Liefs, Richard en Christianne

        Like

    • Chris zegt:
      Chris's avatar

      Caipirinhas yass, creepy grot hell no 🫣

      Spannend hoor. Maar…jullie zijn wel weer een bijzondere ervaring rijker. We zijn benieuwd wat de volgende knotsekke ervaring zal zijn!

      Hee Raimon zijn die foto’s met die onderwatercamera gemaakt? Anders zijn ze echt best goed gelukt!

      Liefs, Richard en Christianne

      Geliked door 1 persoon

  3. Michèle zegt:
    Michèle's avatar

    Beetje roestig in t bloggen?? Echt niet 😉 Wat heerlijk om weer met jullie mee te mogen reizen en wat n spannend avontuur al in de grot (😨😱)…

    Prachtige foto’s, ik geniet met jullie mee 😘

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie op Ma Reactie annuleren