Na 10 uur vliegen staan we dan in een keer weer op Europees grondgebied. Madrid, als je daar landt kan je natuurlijk niet meteen doorvliegen en ben je bijna verplicht om al die overheerlijke tapasjes te proberen en veel volle riojaatjes achterover te tikken.

Gelukkig was dit ons derde bezoek aan Madrid en hadden we niet veel op de “to do” planning staan. Onze doelen waren, de jetlag in Madrid achterlaten en veel, maar dan ook heel veel tapas en wijn tijd in te halen. De Spanjaarden hebben een grote stempel achter gelaten in Zuid-Amerika, maar de tapas kennis zijn ze helaas vergeten over te brengen. Ook was de wijn er ver te zoeken, na Argentinië was er nog wel wijn te krijgen maar de belabberd hoge kosten lagen rond de €20 voor een nog belabberdere wijn. We waren dus klaar voor wat wit of rood gekleurd goddelijk vocht. Zelfs sangria klonk als muziek in onze oren.

“The weather in Madrid is clear with a temperature of 42 degrees” waaaat is die piloot gek geworden? Nee dus, we stappen uit en krijgen een wel erg warm dekentje over ons heen. De hele reis hebben we zulke temperaturen nog niet mogen meemaken. We landen in de middag, pakken de trein naar het hostel, zetten de airco aan en verlaten het pand pas weer rond 21:00 uur, in de hoop dat het wat aangenamer is. Op zoek naar tapas:

Oh wat hebben we genoten, net iets te gulzig gegeten en gedronken. Mijn katertje en de nog warmere dag erna is geen goede combi, dus wederom een airco dag, tot de “tour de France” rit van die dag voorbij is. Vervolgens staat op onze laatste dag van deze geweldige reis nog meer tapas op het programma, mercado San Miguel, hmmm:

De gulzigheid hebben we, met de gedachte aan de wekker die af zou gaan om 04:00, even thuis gelaten.

Bliepbliep, bliepbliep, de laatste uurtjes zijn aangebroken…….