Colombia! Klinkt het antwoord, van vele reizigers op de vraag; “wat is je favoriete land in Zuid-Amerika”. Helaas hebben we nog maar 2,5 week te gaan, dus moeten we keuzes maken. Aangezien het onze laatste stretch is, gaan we voor de kust, niet meer de Pacific maar de Caribische kust in het noorden van het enorme Colombia, whoop whoop.

Vanuit Ecuador, Tulcan, gaan we de grens over naar Colombia, Ipiales. De grensovergang duurt een eeuwigheid door onderbezetting ivm, de belangrijkste maaltijd van de dag; lunch, de Colombiaanse grens gaat zelfs voor 2 uur dicht tijdens deze lunch met misschien nog een siestaatje erachteraan. 4 uur later zijn we dan eindelijk op Colombiaans grondgebied. Hier pakken we de bus, langs mooie groene valleien naar Pasto (500.000 inwoners, maar niet erg aantrekkelijk). De dag erna vertrekt onze vlieger vanuit hier naar Santa Marta (normaal zo’n 36 uur met de bus). In de ochtend kunnen we nog snel (nou ja niks gaat echt snel hier, manana, manana) naar laguna de la Cocha:

Santa Marta is een mooi oud stadje vol kleuren, muziek, leuke eetzaakjes en naar vers bloed hunkerende muggen, je waant je meteen aan de Caribische kust. De stranden stellen er niet veel voor (kan je beter voor naar Taranga) maar het stadje zelf is erg gezellig en druk. Maar oh zo heet, makkelijk 35 graden met een oververhitte föhn als afkoelend briesje:

Het trekt vooral veel bezoekers door het naastgelegen Tayrona park, een natuurpark met jungle die eindigde aan de kust en veel mooie stranden. Tijd om een kijkje te nemen dus! We nemen een hostelletje vlakbij een van de ingangen in de jungle en blijven er 2 nachten in een houten hutje. De mango’s en avocado’s liggen er voor het oprapen, ik ben in de hemel!! Alleen even opletten dat zo’n sappige rakker niet op je bolletje valt. Het hostel wordt gerund door 3 jonge mensen uit Bogota, de puppy Mila en 2 karakter katten, veel gezelligheid en heeeerlijk gegeten:

Een mooie hike van een uurtje of 6 door het park, langs een inheems dorpje, Pueblito, richting een paar van de vele strandjes in het park. We zien nog een enorme slang op het pad en meerdere titi aapjes:

Voordat we de collectievo weer terug naar Santa Marta pakken nemen we nog een kijkje op coco beach, maar de zee is zo wild, dat alleen al een teen in het water levensgevaarlijk is (beetje overdreven dan):