Een moeilijk moment is aangebroken, onze laatste stop samen; Lima. Hoofdstad van Peru en tevens food capital van heel Zuid-Amerika. Het toeval wil dat we nou net allemaal food addicts zijn die nooit genoeg van lekker eten krijgen. Eigenlijk is onze vriendschap, voor een groot deel, op samen eten en drinken gebaseerd. Dus de ideale plek om de laatste dagen samen door te brengen en nog even te genieten.

We verwennen onszelf en brengen de laatste 3 dagen door in een appartement in Miraflores (de veiligste en meest toeristische wijk van van Lima). Het appartement ligt op de 19de verdieping en we hebben “uitzicht” op zee, voor zover dit kan in deze periode in de Lima. In de maanden juni tot en met september is het hier altijd grijs en mistig, dit wordt garua genoemd. Wel warm, maar helaas geen zwem weer. Wat erg jammer was aangezien we een “rooftop” zwembadje hadden.

Er waren niet veel hoogtepunten voor ons in Lima die we perse wilde bekijken. Het programma voor deze dagen zou bestaan uit eten, eten, eten, plezier, paragliden en een free tour door het oude centrum van Lima.

De eerste 4 punten zijn aardig gelukt. Ohhh dat eten is echt ongeëvenaard, first stop “hemelse” ceviche:

En hoe kan het ook anders een food tour door deze “smaakvolle” stad (in de hippe en eigenlijk leukste wijk Barranco), het ene gerecht nog meer ster waardig dan het andere. Wat kunnen ze hier met smaken omgaan zeg!! We aten onder andere; causa op verschillende manieren:

anticucho, koeienhart (eigenlijk echt wel heel lekker met een goede structuur):

Etc, om te eindigen in de wijnbar:

Simone had op haar “Lima” lijstje paragliden staan en aangezien ik de laatste tijd toch de “braveheart” aan het uithangen ben wilde ik wel mee. Ik zag me wel van zo’n klif af denderen vlak voor de kust. Dus we reserveerde een tripje via internet. Op de foto’s zagen we wel iets van zijwieltjes onder de passagiers, wat naar onze mening waarschijnlijk voor de bejaarde of invalide paragliders onder ons gebruikt zou worden, maar zeker niet voor ons luchtpiraten. De dag van de waarheid brak aan en we gingen op weg naar ons grote avontuur. Beetje gezonde kriebels in de buik… haha we zien weer zo’n bejaarde de lucht in gaan!! Maar de twijfel slaat toch wat toe… na nader onderzoek van ons oplettende oog bleek dit helemaal geen bejaarde te zijn. Dit was alles behalve het paragliden wat we ons voorgesteld hadden. Niks van een klif rennen, maar in een gemotoriseerde winkelwagen zo rechtstreeks de lucht in. We hebben dus snel rechtsomkeer gemaakt om zo de paraglide wens te vervangen door nog meer eten.

Na het Arequipa free tour debacle gingen we toch met goede moed naar de Lima free tour. Deze was buiten saaaai ook heel saaaaaai en dan ook nog eens niet lachwekkend. Het zal niet aan de stad gelegen hebben maar vooral aan de gids, die vooral veel te melden had over zijn eigen reisavonturen. Halverwege de tour konden we het niet meer aan en zijn we onze eigen weg ingeslagen. Buiten de nieuw vergaarde wijsheid dat Peru 4000 of 5000 of toch 500 soorten aardappelen verbouwd, hebben we er niet veel van opgestoken.

En dan het moment van de waarheid, onze wegen worden weer opgesplitst en gaan we weer terug van “the fantastic 4” naar duo knabbel en non-stop babbel. Knuffelen en snel weglopen was de beste tactiek voor dit afscheid. Wat is de tijd voorbij gevlogen!!! Maar het is een grote troost te weten dat we over 6 weken gewoon weer samen zitten te barbecueën. Wat gezellig was het. Snik