Australië stond eerlijk gezegd niet heel hoog op mijn lijst, maar aangezien we er toch langs kwamen en Raimon erop aandrong (was niet heel veel voor nodig), hebben we toch maar een tussenlanding gemaakt. En gelukkig maar! Het is een super fijn land om in te reizen. En oh wat fijn om je eigen “wheels” te hebben wat een vrijheid! Ff wat pros en cons.

Het hebben van een campertje is een grote pro. Okay ook niet heel goedkoop, maar wat is dat wel daar, zoveel vrijheid en ook zat gratis campings. Langs de weg zijn om de 20km rest stops met een barbecue en toiletten, te gek dus. Het zelf koken heeft ook zo zijn voordelen, ff weer eens eten waar je zin in hebt en het hoeft niet heel duur te zijn zo. Altijd je eigen wijntje in de “bag in the box” en je eigen olijfjes in de koelkast. Iedere avond feest dus…… behalve dan als het regent! En het regent regelmatig zo in het regenseizoen…. Voor regen was onze hippie camper echt te klein, achter kon je hem als zit gedeelte of slaapgedeelte gebruiken. Meteen de eerste dag hebben we hem omgetoverd naar bedje en nooit meer terug getoverd, puur omdat het veel te veel werk was. Dus als het regende hadden we de optie om naar bed te gaan, of de optie om…. naar bed te gaan, met of zonder eten. Gelukkig was dit niet vaak het geval. Ook zijn de camping huisgasten helemaal het einde. Van kangoeroe’s en dinosauriërs tot kaketoes. Toiletten, douches en keukens waren afwisselend van spik en span schoon tot “liever nog je handen amputeren dan de kraan aan te raken” smerig.

Het landschap in de Oost Australië (in ieder geval tussen Cairns en Sydney, gereden over het algemeen via highway 1), was enorm saai. Af en toe een erg mooie scenic beach route, maar over het algemeen, “sugar cane honey” en veel cattle (vee). Maar als je tijd hebt (uurtje binnenland in en een uurtje eruit) kom je ook wel weer in mooie natuurparken  terecht. Verder zijn de dorpjes, steden, “alla” Amerika, grote shopping malls buiten het centrum, alles ligt ver uit elkaar en moet met de auto gedaan worden, er is ook nauwelijks gezelligheid in de centra. Maar wat echt onbeschrijfelijk en voor onze ogen nog onvergelijkbaar mooi is, is de kust, de mooie stranden, de te gekke eilanden en natuurlijk de onderwaterwereld. Oh ja de Blue Mountains zijn ook zeker een bezoek waard! En Sydney, wat een leuke stad, zoveel sfeer!! Naar horen moet Malbourne ook te gek zijn, dus we gaan zeker wel een keer terug!

Wat van de ene kant het einde is, maar van de andere kant angstig, zijn de verschillende soorten beesten en beestjes die daar leven. Van zachte knuffelachtige koala’s tot zoveel soorten dodelijke slangen en spinnen. Gelukkig zijn er meerdere niet giftige dan wel “dropdead” giftig. Maar het advies blijft: benader alles als mogelijk giftig. Je weet het gewoon niet. Iedere keer als je je schoenen aantrekt kan je maar beter een minuutje of 10 klopjes erop blijven geven voor het geval dat…. ( jaja de gevaarlijkste spin (tunnelspin) houdt van schoenen). Maar walibi’s die vooral in t noorden allemaal om je heen springen en zelfs voor een knuffel langs kunnen komen, doen die kronkelige of 8 potige duivels voor een groot gedeelte te niet. Wat ook helemaal te gek is, zijn hun vogels, alle kleuren zijn vertegenwoordigd, de ene mooier dan de andere. Sommige met super irritante geluiden, andere met mooie rustgevende tjilpjes.

De Bevolking van Australië is erg vriendelijk, super behulpzaam en heel erg “droog” grappig. Iedereen groet je op straat met een “how are you mate” uitgesproken als howaajameet, het antwoord hierop hoort zoiets te zijn als “good, thanks, what about you”, als je echt zou willen losbarsten over hoe je eksteroog zich ontwikkeld, zijn ze allang vertrokken. De Aboriginals (oorspronkelijke bewoners van Australië) zijn alleen in het noorden te vinden. Dit komt omdat de overheid ze daar centraliseert. Als je in noorden bent wordt je geadviseerd om deze mensen niet in de ogen aan te kijken omdat ze zeer agressief zijn…. Ergens is de integratie van de Europeanen niet goed gegaan. De Aboriginals hebben nog erg veel haat naar de blanken toe die hun land afgepakt hebben (zijn natuurlijk enkele uitzonderingen). Ze willen niks met blanken te maken hebben, dus niet met ze werken en het betekend ook dat veel kinderen van deze bevolking helemaal niet naar school gaan. Per week krijgen ze een pasje met voldoende geld erop zodat ze ook daadwerkelijk niet hoeven te werken, hier kan alles behalve drank en drugs van gekocht worden. Ergens is hier dus iets misgegaan.

Het eten in Australië is een mix tussen Europeaans en Amerikaans. Eigenlijk hebben we daar altijd lekker gegeten en is echt alles verkrijgbaar in de supermarkt. Het is wel erg duur. Zo betaal je voor een pizza zeker wel $25. Maar aan de andere kant zijn de porties dan weer zo, Amerikaans, groot dat je hem best kunt delen, wat het dan weer okay maakt.
We waren ook weer blij dat we gewoon uit de kraan konden drinken, al wordt het water wel gezuiverd met chloor, wat het dus niet heel lekker maakt. Maar goed, je hoeft in ieder geval niet bang te zijn voor de buikloop als je sla ermee gewassen is. Er wordt ook heel veel ginger beer (das alcoholvrij) gedronken, dit vind ik thuis niet te drinken, maar hier smaakt het bijzonder goed. Alcohol is niet verkrijgbaar in supermarkten, daarvoor kun je terecht bij een “bottle shop”, wat ze ook in een “drive thru” variant hebben. Deze winkels hebben leuke, alla gall& gall, aanbiedingen van 2 voor de prijs van 1 voor de wijn. Ook heb je een hele goedkope “bag in a box” variant voor wijn, dit heet hier goon, hele zoete troep die geen wijn genoemd mag worden. Het wordt onder de jongere backpackers erg veel gedronken, het is de goedkoopste manier om dronken te worden. Ook zij er overal veel micro breweries te vinden, met erg lekker bier. Maar helaas is bier, voor ons, in dit land zo goed als onbetaalbaar.

Dit was het dan alweer voor Australië, we gaan zeker wel een keer terug, dan voor een ander deel. We geven het land een 8.
Op naar Nieuw Zeeland!!!!