Eindelijk is het zover, mam komt naar Bali….. We hadden ons er enorm op verheugd om een deel van onze reis samen met haar te delen. Waar we elkaar zouden ontmoeten was al snel duidelijk; Bali, dit eiland van Indonesië, waar mensen geen genoeg van schijnen te krijgen, stond nog hoog bij mam op het lijstje en trouwens ook op onze. We hebben 2 weken om van elkaar te genieten en vooral veel lol te maken. De eerste 7 dagen hebben we dus op Bali doorgebracht met als uitvalsbasis, Ubud. Dit plaatsje ligt in het midden van het eiland en noemt men de culturele hoofdstad van Bali.

De hereniging was te gek, ff goed geknuffeld op het vliegveld en toen op weg naar het eerste paradijsje:

We waren ondertussen toch wel toe aan een andere bestemming in Azië en Indonesië bleek een heel goed alternatief. Het is hier heel anders, de natuur is veel groener (kan ook aan het regenseizoen liggen), het eten, en de cultuur. En dan die super lieve bevolking, alleen al hiervoor zou je naar Bali moeten komen!
Ubud zelf is echt een leuk, mooi en gezellig plaatsje. Vele tempels, winkelstraatjes met hippe barretjes en Warungs met het heerlijkste eten. En niet te vergeten het “monkey forest” waar mam en Raimon kostelijk om mijn apenvrees hebben kunnen lachen (wat niet ongegrond bleek, want er werd iemand voor onze neus aangevallen door deze duivelse bende).

Wat mij betreft zakt Thailand 1 plaats op mijn favoriete keukens lijst en neemt de Indonesische keuken de voorsprong. Het was een nek aan nek race maar misschien heeft die eeuwige innemende lach van de Indonesiërs me overstag laten gaan.

Met haar 3.5 miljoen inwoners is Bali toch een redelijk groot “vulkaan” eiland te noemen, het is super groen, heeft leuke witte en zwarte stranden:

Mooie hindu tempels:

“pijn aan de ogen fel” groene natuur:

Batur vulkaan vanaf Mount Kintamani:

De vlindertuin, met de grootste vlinder van de wereld en gouden coconnetjes:

Mooie rijstvelden, die dan weer heel angstaanjagend voor mam bleken te zijn. We moesten balanceren op smalle strookjes tussen de blubber van de rijstvelden en de “afgrond”. Nu was het mijn beurt om kostelijk te lachen toen ze tot de knieën in de blubber stond. Maar gelukkig kwam haar “redder in nood” en bracht haar aan het handje naar een veilige, blubberloze plek.

Een aanrader (in ieder geval tot het gejengel je te veel wordt), de Balinese dans, Barong & Keris:

Hieper de piep hoeraaaa, michelle 28 😉 jaar (okay okay, plus een decennia), zo leuk om met mam te vieren. Ik kreeg zelfs veel post uit Nederland. Ik ben in de watten gelegd met de beste massage ever en in de avond heerlijk gegeten. Voelde me als een echte jarige job!

De rest van onze tijd samen brengen we door op het bounty eiland Gili Trawangan.
Tot dan
De sjenkes en mams