Verrassing!!!!!!!! Het woord dat we de afgelopen dagen regelmatig uit volle borst geschreeuwd hebben en wat op vele verbaasde gezichtjes af te lezen was.
Op mijn broer en de oudste broer van Raimon na wist niemand van de families dat we eraan kwamen. Tjonge jonge wat hebben we gelachen, gehuild en vooral genoten van die verwarde, blije en emotionele gezichten.
Aan de beslissing om naar huis te gaan voor de feestdagen zijn nog wel wat discussies vooraf gegaan. Dat we het liefst bij vrienden en familie waren tijdens deze dagen stond buiten kijf. Maar het bracht ook wel genoeg kosten met zich mee, een hele lange vlucht en 2 weken minder voor de wereldreis.
Nu we de balans op maken was deze beslissing het dubbel en dwars waard om ff over te vliegen. Alles wat we de (bijna) 4 maanden vooraf gaande gemist hadden hebben we goed ingehaald. Van een potje spread, paar blokken kaas, stampotten en stoofpotjes tot heel veel gezelligheid. We zijn weer helemaal opgeladen voor nog veel meer reizen!!!!

Gemaakt met Lumia Selfie

Maar goed, er zijn best wat dingen die je opvallen meteen bij aankomst in Nederland na 4 maanden reizen:
De stilte, we stapte de trein in en iedereen is met zichzelf bezig, geen luidruchtige of riekende Aziaten, maar ook geen nieuwsgierige burgers die het leuk vinden om een praatje te maken. Deze werden in Nederland omgeruild voor een fris gewassen, minder luidruchtig, maar ook minder sociaal volkje. En nee, we zaten niet toevallig in een stilte coupe!

De pot, je voelt je bijna euforisch om weer eens boven een schoon toilet te kunnen hangen. En trots om Nederlander te mogen zijn als je dat sjietpapier eindelijk weer eens in de wc mag dumpen en niet met een vol papiertje allerlei mogelijke capriolen moet uithalen om het vieze dekseltje van het nog viezere prullenbakje moet op te tillen. Daar gaat mijn hygiënische hart sneller van kloppen.

AH to go, een week voordat we aan de terug reis zouden beginnen verheugde we ons al op de AH op Schiphol. Lekker broodje kaas, die geur van “vers” afgebakken broodjes en een bakkie koffie om het mee weg te spoelen. Blij zijn om even niet te hoeven om te rekenen van een vreemde valuta naar de Eurie, maar minder blij met de uiteindelijke vele hogere rekening die je hier betaalt.

Veiligheid, in Azië voel je op iedere straathoek en in ieder stinkend steegje geen enkele vorm van onveiligheid (in ieder geval niet in Zuid-Oost Azië of China). Niet dat we ons in Nederland nou echt onveilig voelen, maar je merkt toch dat je wat meer oplet op bepaalde ongure types en je rugzakje toch af en toe eens wat dichter naar je toe trekt.

Afstanden stellen niks meer voor. Waar ik vroeger op zag tegen de treinreis “helemaal” van Maastricht naar Amsterdam vliegt dit nu, alsof het niks is, om. Kan natuurlijk ook aan de ouderdom liggen, maar ik hoop nog altijd erop dat dit door gewenning komt van de lange ritten die we maken.

We hebben een geweldige 2 weken gehad en voor ons was dit dan ook de eerste keer dat we landden op Schiphol en niet stik jaloers waren op de mensen die bepakt en bezakt klaar stonden om nog aan hun reis te beginnen. De eerste keer dat we echt blij waren om in Nederland te terug zijn.

Nu 2 weken later stiekem ook wel weer enorm blij om weer richting Bangkok te vertrekken om weer wat op te warmen.

Bye bye Mestreech tot gauw!

Voor de rest tot in Bangkok

De Sjengen