We waren blijven hangen bij de nacht trein van Hanoi naar Hue (midden Vietnam). We hadden er dus voor gekozen om met de trein te gaan ipv met de nacht bus omdat het vele malen comfortabeler zou zijn volgens vele. En de ervaringen van de nacht trein in China waren ook niet slecht. Dus via internet hadden we kaartjes besteld die je gewoon via de telefoon binnen kreeg en niet eens hoefde uit te printen. Stukken moderner dan de China manier. Flesje wijn en wat lekkers te eten erbij en klaar voor vertrek. Na een half uurtje zag ik Raimon al eens hard met zijn voet op de grond stampen en bedenkelijk kijken. Wat is er? Oh nee niks, ik denk een kevertje.  Jaaaaa dus echt niet!!!!! Overal kropen ze, kakkerlakken op de grond, muren, stoelen etc. Hoe meer we er verpulverde hoe meer er uit alle hoeken kwamen. Het was echt een helse nacht. Tasje op schoot in de hoop dat we geen nieuw huisdier zouden meenemen naar onze nieuwe bestemming en zoveel mogelijk de benen omhoog. 13 lange uren later arriveerde we dan eindelijk doodop in Hue.

Hue noemt met het intellectuele, culturele en spirituele hart van Vietnam. Het huisvest een enorme citadel met daarbinnen een nog veel mooiere citadel. Het was heerlijk om hier rond te lopen:

Ook ligt deze stad niet ver van het natuurpark Phong Nha-Ke Bang, hierin liggen wel 100 enorme grotten. In 2009 werd de grootste hiervan ontdekt Son Doong cave. Deze is zo groot dat er op sommige stukken een 747 door zou kunnen vliegen. Helaas is deze grot alleen te bezichtigen door de rijkere onder ons. Dus wij hadden onze zinnen gezet op Paradise cave. Maar…….. helaas is het regenseizoen in volle gang in midden Vietnam, dus we waren wel voorbereidt op enkele stevige buitjes. Maar de dag voordat we gingen begon het rond 4 uur enorm hard te regenen en het heeft niet meer opgehouden tot de dag erna 09:00, het bleef niet alleen bij deze elle lange bui maar er kwam ook nog eens een stormpje bij van het kaliber “dit ga ik nooit overleven”:

Dus helaas kon onze trip naar de grot niet doorgaan omdat er geen wegen vrij waren om überhaupt daar te komen en omdat de grot naar het schijnt ook onder water stond.

De dag erna zijn we maar verder getrokken op zoek naar beter weer richting Hoi An, aanvankelijk was het plan om met een scooter in 4 uurtjes deze route zelf af te leggen, maar hier gooide het weer nogmaals roet in het eten en werd ons dit ook ten zeerste afgeraden ivm de fikse windstoten en de aanhoudende regenbuien. Dus zijn we maar in een lokaal touringbusje gestapt richting Hoi An, de weg ernaartoe was alleen al de moeite waard. Hoi An zelf is echt heel mooi en goed bewaard gebleven, vooral in de avond als alle lampionnen aangaan ziet het er adembenemend uit. Je moet het wel een beetje zien als het Valkenburg van Vietnam, alles is gericht op toeristen, maar ja dat zijn wij uiteindelijk ook. We hebben er gefietst en strandwandelingen gemaakt:

Ook hebben we een super leuke kookcursus gevolgd waarbij we ook nog eens zijn gaan krab en tilapia vissen. We waren maar met zijn 2en in de groep dus extra veel aandacht. Dit werd gewoon geregeld bij een familie thuis die allemaal hun eigen inbreng hadden in het geheel. Een beetje amateuristisch, maar daardoor juist extra leuk:

Dikke x vaan us