En ja hoor, alweer een visum verlopen. Vietnam zit er op, we moeten het land alweer verlaten. Jammer? Ja eigenlijk wel jammer. Nog even een paar weetjes over Vietnam:

De Vietnamees:
Door veel mensen werden we erop gewezen dat Vietnamezen heel naar volk zouden moeten zijn. We hoorde wel vaker “you either love or hate it”. Sommige mensen willen nooit meer terug maar we hebben ook genoeg mensen ontmoet die er juist voorgoed naartoe vertrokken zijn. Het is waar, ze zien ons als lopende portemonnee en willen graag wat verdienen. Maar ik denk dat dit voor ieder land in Zuid Oost Azië geldt. Voor hun is het een spel en zo moet je er ook naartoe kijken. Voor jezelf afwegen wat iets waard is en daar naartoe werken. Het onderste uit de kan halen is voor ons nergens voor nodig, ze mogen best wat verdienen aan ons. Verder zijn ze echt wel vriendelijk. Roggelen doen ze ook graag, maar gelukkig niet zo vaak als de gemiddelde chinees.
De vietnamezen zijn vroege vogels, misschien omdat het al vroeg heel heet is, maar waarschijnlijk ook door het geluid van de vele luidsprekers op iedere straat, die netjes om half 6 in de ochtend worden aangezet zodat iedereen van de Vietnamese muziek kan te genieten. Het is dus de wake up call van de overheid. Opstaan de dag begint!!!!! De eerste nacht vonden we het nog lachwekkend, maar naarmate de dagen volgde ging die smile over in een soort van snikkende radeloze kreten.

Het reizen:
Dit was super makkelijk in Vietnam, een verademing ten op zichten van China. Je kan alle kanten op en ze kunnen het allemaal voor je regelen. Van alleen de busrit tot het gehele pakket. Ieder hotel of hostel kan wel tickets of kaartjes voor je kopen. En het transport is heel goedkoop. Zo heb je al een open busticket voor $35,- waarmee je in 1 maand heel Vietnam kunt zien, een soort hop on hop off bus. De bussen en vooral de nachtbussen zijn wel niet heel veilig, de laatste wordt eigenlijk ook afgeraden. Maar soms zijn er gewoon geen andere mogelijkheden. Ze rijden hier als gekken en in de nacht letten ze nergens meer op. Brommertjes huren is ook overal een mogelijkheid, wat heel fijn is om de buurt te verkennen, maar in Saigon of Hanoi zou ik nooit maar dan ook nooit durven te rijden! We zijn met bus, trein, boot en door de lucht gegaan, op de laatste na eigenlijk allemaal bagger. De vluchten kan je gelukkig ook heel goedkoop krijgen.

Eten en drinken:
Onnodig te zeggen dat ze in dit land heel goed weten waar ze mee bezig zijn wat eten betreft. Op ieder straathoekje krijg je de lekkerste lokale gerechten van uber-verse producten.
We hebben hier enorm gesmuld en het kosten allemaal geen drol, dus gewoon blijven bestellen.
In Vietnam hebben ze vele koffieplantages, je vindt in ieder dorp en op  iedere hoek van de straat wel een hip koffiebarretje, met een lekkere ietwat zoete smaak. De saigon koffie is ook een must drink(ijskoffie).
Het bier, vooral Saigon en Tiger smaakte heerlijk, net als in China wat minder alcohol, maar des te beter, voor een lange avond. De kosten zijn gemiddeld 0.75 euro centjes voor een halve liter, niet slecht dus. Er is ook een wijngebied in Vietnam, vlak bij Dalat, maar zoals al eerder omschreven is de fles meer waard dan het niet zo’n  “goddelijke” vocht dat erin zit.

Verkeer:
Dit is echt chaos! Auto’s zijn er niet veel maar des te meer scooters. Iedereen heeft er wel een of meerdere. Op iedere hoek van de straat wordt je wel een ritje achterop aangeboden. Taxi’s zijn er wel in overvloed en als je het vraagt zetten ze de meter voor je aan. Bij de ene loopt hij wat sneller dan bij de andere. Oversteken is een hel hier, zebrapaden hebben geen betekenis. Als je auto’s ziet aankomen, dan blijf maar liever even wachten maar bij brommers ogen dicht en lopen, we hebben nog altijd een goede afloop gehad. Doe je dit niet, dan kan je daar voor eeuwig wortelschieten. Ff wennen maar je krijgt handigheid. Er bestaan stoepen maar deze zijn niet, zoals bij ons, om op te lopen, maar deze dienen als scooter parkeerplek of straatstalletjes plek. Je loopt dus in principe altijd op straat. En omdat je daar loopt wordt er iedere seconde, als het niet vaker is, op je getoeterd, om gek van te worden. Ze laten je zo weten dat ze eraan komen en je dus geen gekke bewegingen moet maken maar soms betekent het weer ga aan de kant! Dus gewoon negeren en hopen dat je ’s nachts niet nog steeds die toeter in je oren hoort.

Al met al was Vietnam ook een aanrader, een heel mooi land. Veel mooie plaatsen gezien en heerlijk gegeten.
Van ons krijgt Vietnam een dikke 8! Doen dus.