De bewoners:
Er zit duidelijk verschil tussen het leven op Bali en het leven op Java, op Bali lijkt alles losgeslagen, alles kan en mag, en de bevolking doet daar vaak ook vrolijk aan mee. Op Java is juist iedereen heel ingetogen en verlegen en het is op sommige plaatsen erg moeilijk om aan een pilsje te komen, dus laat staan dat ze lallend overstraat lopen. De Balinese bevolking is over het algemeen hindoe en de Javaanse daarentegen moslim. Bali staat bol van de “buitenlandse” toeristen. Maar op Java waren we op veel plekken de enige “bule’s”(wat buitenlander betekend, en dan vooral het pipse soort) en moesten we met hele families of schoolklassen op de foto. Eenmaal een keer een selfie toegezegd en er vormt zich uit het niks een rij met meer selfie addicts. Je moet er dan rekening mee houden dat je de eerste 20 minuten niet meer van je plek komt en met pijnlijke kaken van het lachen, de rest van de dag door moet.
Wat alle Indonesiërs gemeen hebben met elkaar, is dat ze altijd goedlachs en vrolijk zijn. Hele lieve mensen, die het leuk vinden contact met je te maken.

Het eten:
Tja, het zal geen verassing zijn dat we weer enorm genoten hebben van al het lekkers. De foto’s zeggen meer dan woorden:

De prijzen:
Indonesië is een erg goedkoop land wat eten en drinken betreft. Op Nusa (Bali) is het wel aanzienlijk duurder dan Java, maar nog steeds goedkoop. Op Nusa was een bordje nasi goreng rond de €2,50 en op Java was €0,90 het normale tarief voor datzelfde bordje. Dus Eat your hart out.

Grab a Grab:
Waar de rest van de wereld het doet met Uber, heeft Azië zijn eigen soort van Uber, genaamd Grab. Het principe is hetzelfde, je installeert de Grabapp en je kunt beginnen met taxi ritten te boeken, eten te bestellen en zelfs je boodschappen thuis laten leveren. Uber makkelijk dus 😉
Voor de lange afstanden op Java is de trein ideaal. Je koopt je kaartje gewoon op internet en klaar is kees.

Net zoals de recap van 8 jaar geleden krijgt Indonesië weer een dikke 8+