Eindelijk is de dag aangebroken, New Orleans oftewel Nola staat op het programma, stiekem was onze hele reis hier omheen gepland…

Maar voor het zover is gaan we naar de swamps (Bayou) van Mississippi om alligators te spotten.

Na orkaan Katrina (2005) is bijna de gehele populatie alligators verloren gegaan, hetzelfde geldt, voor alle vogels, eekhoorns en noem maar op. We bezoeken een farm die zijn best doet de populatie weer op pijl te krijgen, er wordt gefokt en uitgezet. Schijnbaar legt een alligator in het wild zo’n 40 eieren, waarvan maar 1% het overleeft. Dus volgens de natuurlijke weg gaat dit net iets langer duren dan met de 70% slagingskans bij zo’n “gator farm”:

We gaan op weg in zo’n airboat, waarvan ik als deusje dacht dat het op “air” zou lopen. Zo varen we ademsnakkend door de benzinelucht de swamps in om “gators” in het wild te spotten. En ja hoor 3 stuks, al snel komen we achter de tips and tricks van gids Sam…. marshmallows, eentje voor Sam, eentje voor de “gator” als lok middel:

Want door die 360 graden donuts die hij op vol tempo draait, zullen deze schatjes niet perse uit hun schuilplek komen. De tip was dan ook mond dicht, niet lachen voor je het weet kon je flossen met de vleugels van de 100de libellen die over het water scheren. Raimon was in zijn element:

Snel sluiten we het tripje af, op naar Nola:

We slapen in een hippe buitenwijk, “the garden district”:

Nola heeft bijna 500.000 inwoners, en is de hoofdstad van de staat Louisiana. Het is bekend om haar unieke bouwstijl:

Met af en toe een skyscraper:

Maar ook om de jazz muziek, de gezelligheid en vooral het uitgaansleven:

En natuurlijk mighty good food:

De traditionele Gumbo, soort stoofpot dat er niet uitziet, met vulling van groente, vlees of vis met rijst, sorry het is me niet gelukt dit smakelijk op de foto te krijgen:

Jambalaya, een rijstgerecht…..

Wat opviel was dat een redelijk deel van de bevolking van Nola een beetje “wacko”, “Insane in the Brain” oftewel zo gek als een deur is. Stel je een wereld voor waarin 10% van de bevolking jules de la tourette heeft, dan zit je in New Orleans. Waarschijnlijk geen aangeboren afwijking maar gecreëerd door de wetten en het leven die het drinken hier wel erg aanlokkelijk maken.

We hebben wederom veel geslakt en veel mooie dingen gezien. Het bekende Bourbon street, viel wat tegen, zuipende toeristen en de vele scams zijn daar de hoofdmoot, overdag, avond of ’s nachts, maar de rest van de stad is zeker meer dan de moeite waard: