We zijn helaas maar 2 weken in Indonesië geweest en hebben maar een minuscuul deel gezien van de 17508 eilandjes (6000 bewoond) die dit archipel rijk is en is daarmee ’s werelds grootste eilandenstaat. In totaal wonen er dik 258 miljoen mensen en is dit het op 3 na grootste land ter wereld. Voor ons is het gebleven bij Bali en de 3 Gili eilanden. Toch wil ik nog ff wat zaakjes delen met jullie over onze tijd hier.

Godsdienst: aangezien we ons op Bali en de Gili eilanden begaven hebben we 2 soorten geloven meegemaakt. Op Bali komt vooral het hindoeïsme voor. Dit zie je overal in terug en is duidelijk aanwezig in het straatbeeld. Je ziet het aan hun tempels, hun rituelen, hun dansen en hun gewoontes. Een paar keer per dag worden overal offers geplaatst, onder de bomen, op de stoep, bij winkels en bij heilige plaatsen, van bloemetjes met iets te eten. Een gemiddeld Balinees gezin besteedt minstens de helft van zijn inkomen aan diverse offers. Deze offers zijn een blijk van vroomheid en dankbaarheid. Ook is het zo goed als onmogelijk rundvlees te vinden in de vele warungs.
Indonesië is het land met de grootste moslimpopulatie ter wereld. Op de Gili eilanden en in de rest van het land is dit dus ook het geval. Hier dragen de dames dus weer vaker hoofddoekjes, al is dit zeker niet bij iedereen het geval. Overdag worden we vaak opgeschikt door de gebedsoproepen en in de nacht worden we allemaal ontwaakt voor nogmaals een oproep. Je wordt gevraagd een beetje met je kleding rekening te houden en je bikini te beperken tot het strand en er niet mee door het stadje te paraderen. Wat voor ons een heel normaal verzoek is aangezien wij ook geen behoefte hebben aan blubberende in bikini geperste lichamen. En in tegenstelling tot Bali was hier genoeg rund verkrijgbaar maar hier was dan weer geen varkentje op de kaart te bekennen.

 

Eten!!! Ahhhh de Indonesische keuken, zoals al eerder geprezen. Onze nieuwe nummer 1 (Aziatische keukens) . Heerlijke gerechten, met zoveel kruiden en specerijen. Op Bali kreeg je nasi campur, rijst met enkele kleine gerechtjes erbij. Zo kon je van alles proberen voor zo’n 3 euries. Een andere specialiteit was Babi Guling (speenvarkentje gevuld met heerlijke kruiden). Op Gili vonden we vele gerechten die bij ons ook populair zijn, zoals ajam ketjap, beef rendang en gado gado. Op de nightmarket kon je alle soorten spiesen krijgen (tonijn, red snapper, calamaris, beef, kip). Tonijn wordt hier in de zee gevangen, smaakt heerlijk en kost geen drol. Het bier is helaas weer gestegen in de prijs. Een overheerlijke Bintang (620 ml) kost in winkel en restaurant ongeveer €3,-.

 

Bevolking, deze krijgt een dikke 10, wat een aardige mensen. De hele dag hebben ze een grote smile op hun gezicht en helpen je waar ze kunnen. Ook zijn ze oprecht geïnteresseerd in je. Van de bezeikerij cultuur merk je hier ook veel minder.

Het toerisme is op de plaatsen waar wij nu zijn geweest niet weg te denken. En toch gaat het hier heel goed samen. Je kan makkelijk je vervoer regelen bij de verschillende bureautjes en om iets van Bali te zien klamp je een van de jongens op straat aan met een bordje taxi. De prijzen voor een hele dag zijn zo goed als hetzelfde bij iedereen dus dat constante afdingen is hier gelukkig niet zo nodig. Op Bali gaat het vervoer vooral per taxi, op de meter, of gewoon een knul die zich taxi noemt en je de leuke plekjes van het eiland laat zien. Op Gili daarentegen zijn geen motorische voertuigen te vinden. Hier gaat men per benenwagen, fiets of de “taxi” van daar paard en wagen genaamd Cidomo, die paardjes vliegen je echt voorbij en het is zaak om op tijd opzij te springen als je hun belletjes hoort.

 

Dit was Indonesië dan alweer. En nog erger onze tijd met mams zit erop. Wat hebben we een leuke tijd gehad, het had zeker een tijd langer mogen duren. We gaan zeker terug naar dit land en dan voor een vele langere tijd. Qua indrukken die we tot nu toe hebben, is het land wel een 8+ waard.