Okay het huisvest 33 boeddhistische tempels, we zien wat tuktuks, dus we moeten wel in Azië zitten! Maar verder lijkt deze plek in niks op een standaard Aziatische stad. Het is er schoon. De huizen zijn in heel erg goede staat en lijken zo uit de Provence te zijn gehaald. Alles is tot perfectie aangeplant en de restaurants en hotels zijn van een heel ander kaliber. Meer van kaliber Parijs dan van het “hier zo standaard alles te vies om aan te raken” kaliber. Het is een hele fijne maar oooh zo’n toeristische stad. Je waant je een beetje terug in Europa.
Het is niet erg groot en alles is te voet te doen, zelfs als je iedere tempel wilt bezichtigen red je het in een dag. Maar het is gewoon een fijne plek om even te blijven hangen om de sfeer op te snuiven.
The Royal Palace (voormalig):

Phu Si, met het uitzicht over de hele stad:

Wat Xieng Thong:

De enorm indrukwekkende waterval Kuang Si, zo’n 30 kilometer van de stad:

Tak Bat, het bekendste beeld van Luang prabang is de Tak Bat, waar de toekomstige monniken iedere ochtend rond 05:30 in een rij door LP trekken om de “Alms” (aalmoes in de vorm van voedsel) te ontvangen die door de inwoners traditioneel geschonken worden. Dit hele ritueel wordt ietwat vervuild door de vele over-enthousiaste toeristen die hier ook aan menen mee te moeten doen. Of een van die vele “professionele” telefoon fotografen die zich voor de monniken gooien voor een wederom hoognodige selfie.

Op de nightmarket kon je voor een prikje heerlijk eten:

Dan was er nog onze favoriete bar Utopia, waar je iedere dag yogalessen kon volgen, beachvolleybal kon spelen of gewoon een biertje kon doen met andere reizigers. Die er over het algemeen alleen maar voor zorgen dat je bucketlist met bestemmingen alleen maar voller wordt.

Vanaf hier nemen we de slowboat richting Thailand, 2 dagen varen over de Mekong, definitely beats another night bus.
De sjengskes