Onze reis van een maand China zit er helaas alweer op, we gaan zeker een keer terug naar dit immens grote en heel mooie land. We willen nog enkele dingen met jullie delen over deze maand.

De Chinees:

Zoals al eerder omschreven zijn het toch wel een beetje onbeschofte mensen, slecht gemanierd, niet gewend rekening te houden met anderen en hebben een eigenaardig geurtje. Maar met een wasknijper op je neus en een beetje moeite blijken ze onder die onbeschofte buitenkant ook een lieve en behulpzame kant te hebben. Ze doen hun uiterste best je te helpen, zij het in het chinees, lang leve de translater app! De jongeren krijgen nu allemaal Engels op school, dus die kunnen soms wel iets begrijpen van ons gebrabbel. Jong en oud hebben een smart phone en het is een wonder dat ze nog niet zover geëvolueerd zijn dat ze geboren worden met een in de hand. Berichtjes typen ze niet maar spreken ze gewoon heel hard en duidelijk in, zodat we allemaal mee kunnen genieten van hun leven (mocht je chinees spreken natuurlijk). Aan het roggelen raak je gewend en kan soms ook voor ons heel bevrijdend werken.

China staat natuurlijk bekend om het vuurwerk, dit maakte van Raimon iedere keer weer een blije kleuter als hij een knal hoorde. In sommige plaatsen kon je ieder kwartier wel een rolletje misselijke knakkers verwachten die ze aansteken voor iedere feestelijke of onfeestelijke gebeurtenis. Waarna Raimon als een pyromaan om zich heen keek of hij er iets van kon zien. Sier-vuurwerk doen ze niet aan alleen die oorverdovende knallen galmde door de straten.

rolletjes knakkers overal te koop

Het eten:

Op enkele vreemde gerechten en voor ons “onbekende” of “not done” ingrediënten na is de chinese keuken eigenlijk echt heel erg lekker. De om de hoek chinees lijkt in niks erop. Ze kennen echt geen babi pangang of ketjap laat staan saté saus of loempia. Maar hun traditionele gerechten zijn vaak nog veel beter dan wat ik thuis bij de “chinees” eet. Begrijp me niet verkeerd, ik hou van bami met saté (en saus) en wat foe yong hai, maar deze termen werden eerder op onbegrijpende toon ontvangen. Al waren we zo trots op onze “foe yong hai” uitspraak samen met “sambal bij”. Iedere provincie van China heeft zijn eigen specialiteiten. Waarvan wij, en eigenlijk bijna iedere chinees die we spraken, de szechuan region de lekkerste maar ook de meest pittige vinden. Verder zijn er veel buns, wontons, fried (of niet) dumplings deze smaken allemaal heerlijk, wat ze er ook in verwerken.
Ook een groot voordeel is dat het allemaal geen drol kost. Dus toch nog ff 1 of 2 gerechtjes of wat stokjes bijbestellen is zo goed als geen inbreuk op het budget (except voor hong kong natuurlijk).
Wat we wel gemist hebben is veel groente. Vlees is toch echt wel het hoofd ingrediënt en rijst wordt met bakken naar binnen geschoven. Maar groente moet je echt los bij bestellen. Met 1 portie vul je een holle kies.
Verder zijn we specialisten geworden in eten met stokjes. Waar ik in het begin een uur over een kommetje noodles kon doen, slurp ik nu alles als een echte chinees naar binnen, met bijpassende boer als afsluiter.

De toiletten (oftewel gat in de grond):

Deze zijn zeker niet van dezelfde vorm die wij gewend zijn. Het is een gat in de grond waarboven je moet hurken. Na enkele pogingen de grote boodschap in squat positie te lossen, maar kramp kreeg in de benen, kwam ik erachter dat ze gewoon hurken, wat het allemaal een stuk aangenamer maakte. Op iedere hoek van de straat zijn openbare toiletten (volgens Raimon het gevolg van het vele thee drinken van deze bevolking), schoon zijn ze overigens niet en wc papier moet je standaard in je tas hebben. De kleuters die net hebben leren lopen krijgen standaard een broekje aan zonder kruis zodat ze alvast kunnen oefenen gehurkt hun behoefte te doen waar dan ook op straat. Mam en pap  hebben het “poep zakje” altijd bij de hand om net zoals onze hondenbezitters de straat schoon te houden.

Onze conclusie:

Het is een heel mooi land, de natuur is immens en heel afwisselend, het lijkt nog allemaal onontdekt en ongeschonden. De Cultuur en hun geschiedenis is oud en zeer indrukwekkend. Het reizen is er niet zo makkelijk, wat vooral door de taalbarrière komt, maar dat maakt het wel spannend en uitdagend om in dit land te reizen. De mensen zijn verrassend en vinden het vaak geweldig dat je hun land bezoekt. Ook het eten was boven verwachting. Al met al krijgt China van ons een 9 en gaan we zeker terug om de nog vele andere delen van het land te ontdekken. Tip: in China is ’s avonds niet veel gezelligs te doen na het eten, dus mocht je ooit naar China willen dan zou ik zeker op zoek gaan naar leuke hostelletjes om te overnachten, waar je in de avond nog een biertje kan drinken op het terras met andere reizigers.