Jaja eindelijk was het dan zover. Hongkong stond al een tijdje op de bucketlist. En nu ik dit schrijf kunnen we hem meteen afvinken, want we zitten alweer in het vliegtuig naar Hanoi (Vietnam).

Hongkong hoort sinds 1997 weer bij China, maar het is een wereld van verschil. Buiten dat je echt een grenspost moet passeren om binnen te komen, geen visum nodig hebt en daarentegen Chinezen juist wel een visum nodig hebben, is het zoooo westers. Waar je in China in een hele dag een handje vol blanken tegen komt is dit in Hongkong zeker 1/4 de van de bevolking. Vrijwel iedereen spreekt Engels en er was geen supermarkt te vinden waar geen Nederlandse kaas te krijgen was (je moest Raimons gezicht zien toen hij weer zijn eerste plakje kaas naar binnen werkte, de kaaskop). Het prijsverschil is tussen beiden delen van China erg groot. Waar je in China €1,50 voor je beef noodle soepje betaalde was dit in HK zeker wel vertienvoudigd. In China waren we aangenaam verrast dat we nooit op straat lastig gevallen werden door mensen die ons wat probeerde te verkopen. Ook voelde je je nooit bekocht. We betaalde overal evenveel als de chinezen zelf. Dit was in HK totaal anders, op iedere hoek van de straat vond je een Indisch figuur of Pakistaan (ik zie het verschil niet zo) die je een pak, nep horloge of hasj wilde verkopen. En als je niet oplette werd alles met dubbele pen opgeschreven, zo irritant!! Dit fenomeen zal waarschijnlijk komen door de vele toeristen. Ook zijn er veel regeltjes, waar ook echt iedereen zich aan houdt. Je kon nog geen “for good old times sake” sappige roggel meer neerleggen zonder beboet te worden. Of eens lekker asociaal voorkruipen zonder geweigerd te worden bij bakker of bus.
Nu we beiden kanten gezien hebben gaat onze voorkeur zeker uit naar het “normale” China. Niet alleen omdat we als celebrities bekeken werden op straat maar vooral door de mensen, het eten, de onbeschoftheden, maar ook de hulpvaardigheid en onze onbeholpenheid in de taal, wat alles een grotere uitdaging maakte.

Maar goed HK, de skyline is heel indrukwekkend, overdag maar ook zeker in de avond tijdens de symphony of lights:

De parken zijn waanzinnig mooi:

De shopping malls om in te verdwalen en daar hebben ze er niet 1 van maar een ontelbaar aantal van dit soort labyrinten.

De grote buddha op lantau eiland:

En hele mooie natuur en stranden op de verschillende eilanden.
Eigenlijk is HK heel afwisselend, natuur, gave stad, Disney world en oceanpark om de hoek en nog veel meer.
Helaas was de temperatuur tijdens onze dagen daar, van niveau zweet tot in de bilnaad, 35 graden met een gevoelstemperatuur van zo’n 45. We hebben een dag gespendeerd in de airco van meerdere shopping malls omdat we anders als een aangebraden kippetje uit de oven zouden komen. Dit zijn ook geen normale temperaturen voor september in HK, orkaan Megi was de boosdoener die op dat moment over Taiwan raasde, na huis te hebben gehouden op de Filipijnen. Dit bracht heet weer mee en een hele slechte luchtkwaliteit. Maar ja binnen blijven was voor ons niet echt een optie.

Het volgende verslag zal uit Hanoi (alweer Vietnam) komen

Sjenskes

Ja hoor na 26 uurtjes reizen (omdat je al een buffer inbouwt en die dan toch nog altijd uitloopt) kwamen we aan in ons hostel in Xingping. Tegen het einde van de middag konden we proosten op het dakterras van het hostel met onderstaand geweldige uitzicht:

Deze plek was heerlijk, mooie natuur, plaatsje was niet heel erg toeristisch en het hostel was gewoon geweldig. We hebben er leuke mensen ontmoet en heerlijk gegeten. De meeste toeristen die richting de karstgebergte gaan kiezen voor de plaats Yangshuo, dit scheen vroeger een fijn backpackersplaatsje te zijn maar wordt tegenwoordig overspoelt door toeristen. En dan niet zoals in de rest van China, met van die rijst etende Chinese toeristen, maar met van die pizza en spek en ei etende westerlingen (wat kan dat soms toch even lekker smaken). Vandaar dat ons oog was gevallen op een plaatsje dat een uurtje verderop lag. Eigenlijk nog mooier en minder druk, we hebben er veel gewandeld en gefietst, al was het weer soms echt TE. Te heet bedoel ik daarmee, we hebben ons af en toe vooruit moeten slepen om toch nog ergens te komen. Leuk om te weten is dat het 20 Yuan biljet van China een opdruk heeft van het karstgebergte van Xingping (okay dan op onze foto is het wat droger en er staat een struikje in de weg):

Er was veel natuur moois te vinden:

5 dagen hadden we hier willen spenderen, maar we hebben deze met 1 dag ingekort, omdat het niet mogelijk is om vanuit Xingping naar Guilin (waarvan de trein vertrok) te reizen voor 11 uur s’ochtends. Wat eigenlijk wel een geluk was, want het karstgebergte bleek er na 4 dagen nog altijd hetzelfde uit te zien, en we uiteindelijk wel aan iets anders toe waren. Het hostel kon ons gelukkig omboeken naar hun eigen vestiging in Guilin. Dit bleek een erg leuke stad te zijn en het hostel was bijna even leuk als haar wederhelft:

We vinden het trouwens super leuk jullie reacties te lezen, maar we hebben eigenlijk nooit tijd of verbinding om te reageren. Maar we stellen het erg op prijs en alles wordt zeker gelezen.

Groetjes sjengske en sjengske

Na 6 dagen hiken en genieten van de natuur en de rust willen we jullie weer even updaten over de laatste paar dagen.

Wederom schrijven we dit stukje vanuit een nacht trein. In totaal zullen we 24 uur onderweg zijn naar de volgen de bestemming. Inclusief een tussenstop van 6 uur waar we moeten wachten op de aansluitende trein. We hebben nu wel gekozen voor een softsleeper, wat niet zacht bed betekend (dat kennen ze in China niet), maar iets meer comfort. De bedden zijn maar 2 hoog en het zijn echt compartimenten die je af kunt sluiten.

De bedden in China is wel echt een ding, we hebben nog geen enkele nacht lekker door kunnen slapen, als je 5 uurtjes slapen haalt per nacht mag je in je handjes klappen. De bedden zijn het best te omschrijven als een plank met een dun matje erop. Dus in bijna iedere houding wordt je na een kwartier wakker van slapende ledematen of andere aandoeningen. Ohhh wat mis ik mijn eigen bedje!!! Maar ja, je moet er wat voor over hebben.

Even terugkomende op de vorige treinreis, waarin ik vertelde dat we een heel betoog van de conducteur kregen en we hoopte dat er niks spannends aan de hand was. Nou er was dus wel wat belangrijks. De trein zou niet naar onze bestemming door rijden en we moesten eerder uitstappen om een overstap te maken. Na enkele pogingen van de conducteur om ons dat aan het verstand te brengen kwam de gehele coupe zich er ook mee bemoeien. Het was heel lief en super goed bedoeld. Maar als je een chinees niet verstaat dan versta je er helemaal geen 30 die door elkaar blijven kwaken, de ene nog harder dan de andere. Maar het is allemaal goed gekomen eindelijk hadden ze een koppel gevonden die een heel klein beetje Engels spraken en het aan ons “onwetende Europeanen” uit kon leggen. Eind goed al goed we zijn uiteindelijk in Zhangjiajie aangekomen.

Na al die drukke Chinese steden, waren we wel toe aan een beetje rust en natuur. Onze zinnen hadden we gezet op het nationale park Zhangjiajie en de iets verderop liggende Tianmen mountain.
Wie wel eens de film avatar gezien heeft, kan zich meteen een beeld vormen van Zhangjiajie. De Chinezen beweren dat veel opnamen uit de film gebaseerd zijn op hun park. Het zijn enorme hoge losstaande pieken begroeid zandsteen, we hebben 3 dagen genoten van dit park en hebben mooie wandelingen en kabelbaan tochten gemaakt:

Ons hostel was erg relax, aan het eind van de middag lagen we met een boek en een drankje in de hangmat te luisteren naar vogeltjes, krekels en een kabbelend beekje. Een heerlijke afwisseling was dat na 2 weken alleen maar toeterend verkeer gehoord te hebben:

Tianmen Mountain betekend zoiets als de berg naar de hemel, na 1000 trappen beklommen te hebben loop je door een enorm gat in de berg, de opening naar de hemel wordt wel gezegd. (stairway to heaven, de bandleden van Led Zeppelin zullen hier wel hun inspiratie vandaan hebben gehaald…) Op deze berg kan je mooie wandelingen maken en hebben ze zelf enkele glazen wandelpaden, “Skywalks” genoemd. En zelfs ik heb mijn angsten voor hoogten een beetje aan de kant kunnen zetten en ben hier badend in het zweet over heen geschuifeld. De weg terug naar het dal was met een spectaculair uitzicht vanuit een half uur durende rit met een kabelbaan:

De langste en hoogste glazen brug ter wereld is ook in deze parken te vinden, maar was helaas niet open. Hij is niet erg lang in gebruik geweest want ze konden de enorme toestroom van toeristen niet aan. Dus nu moet er eerst wat aan de infrastructuur gedaan worden voordat de brug weer open mag. Stiekem was ik wel een beetje blij, anders was het waarschijnlijk een hele zielige vertoning geworden, 1000den Chinezen die foto’s van een kruipende, of als rups voortbewegende Europeaan maken.

Nou nog maar 23 uur te gaan, de tijd vliegt :). Gelukkig beginnen we al te wennen aan al het wachten en nog meer wachten en de lange afstanden.
Next stop: Xingping aan de Li-river met haar mooie karstgebergte.
Tot dan

4 dagen geleden vertrokken we weer met zo’n supersonische trein van Pingyao naar Xi’an. Op het moment dat we deze blog aan het schrijven zijn zitten we in de veel minder comfortabele en minder snelle slaaptrein.We hebben gekozen voor hardbed plaatsen en zitten nu op het onderste bed van de 3 op een gestapelde bedden. Best wel viezig en omringd door een Chinese  bevolking die ervan houdt alles wat stinkt hier op te warmen. de conducteur heeft net een heel betoog tegen ons gehouden, hopelijk was het niks belangrijks (zoals ergens overstappen), want na wel 100x opheldering te hebben gevraagd weten we nog niet wat hij van ons moest. Dit voelt als een avontuur op zich. Om 4 uur vannacht zullen we dan hopelijk in Zhangjiajie arriveren voor 6 dagen natuur:

Xi’an was een mooie en super moderne stad. Er staat een enorme muur om de stad, maar binnen deze muur vindt je niet zoals verwacht een oud centrum, maar eerder een hele moderne stad met veel hoogbouw, enorme shopping malls (van C&A tot GUCCI) en vele ook bij ons bekende fastfood ketens en koffiecorners. In het centrum zijn wel nog enkele tempels, pagoda’s en natuurlijk, zoals geloof ik in iedere stad hier, de bell & drum tower:

Ook is er een hele leuke moslim wijk waar je echt van alles kunt krijgen, het ene ziet er nog lekkerder uit als het andere:

De mensen van Xi’an zijn naar ons gevoel vele malen minder onbeschoft, dit komt, naar onze mening, omdat er heel veel jongere wonen. Je zou bijna zeggen dat 75% onder de 40 is. De jongeren in China lijken veel beschaafder dan de ouderen. Ze roggelen minder, proberen je met alles te helpen en de studerende spreken ook nog eens best wat Engels.

De hoofdreden van ons bezoek aan Xi’an was, zoals bij vele, het terracotta leger. Dit leger is gemaakt voor Qin Shi Huangdi, de eerste keizer van China (ongeveer 200 BC). Qin geloofde dat zijn graf het paleis voor de eeuwigheid was en zijn leven als heerser onder de grond gewoon door zou gaan, vandaar dat hij dit leger liet bouwen. Om dit enorme project van zeker 8000 warriors te creëren hebben alle 700.000 arbeiders (2 keer zoveel als bij de Chinese muur) zich letterlijk de dood in gewerkt. Bij oplevering werden ze namelijk allen vermoord en begraven in de tombe zodat het geheim niet geopenbaard kon worden. Het verhaal is minstens even indrukwekkend als het leger zelf:

Zo dat was de gratis geschiedenisles weer voor vandaag.
Groetjes en tot snel
De sjengen

Pingyao stond hoog op ons lijstje omdat het de best bewaarde stad uit oud China is. En we kunnen niet anders zeggen dan dat het ook echt heel mooi en indrukwekkend is. Veel oude gebouwen met allemaal een bijzondere binnenplaats, tempels, mooie muur rond de stad die je bijna geheel rond kunt lopen. Het is hier niet echt groot en ook wel heel erg toeristisch. Waarbij wij voor vele toeristen de hoofdattractie zijn, dit uit zich bijvoorbeeld doordat ze zich in alle bochten wringen om stiekem een foto van je te maken. Jongere oefenen hun ” Engels” op je, wat resulteerde  in hele vage gesprekken en ongemakkelijke stiltes, gevolgd door het beleefdheidslachje omdat we elkaar toch net niet verstaan.

Het begon met onze eerste verplaatsing in China via de trein. Dit viel redelijk mee, we hadden de kaartjes al een paar dagen eerder opgehaald omdat we werden gewaarschuwd voor afschuwelijk lange rijen. Eerst ga je door een security check, wat niet ongewoon is want die krijg je zelfs bij de metro. Daarna is het op zoek gaan naar de juiste wachtruimte, die je van borden af moet halen die voor ons abrakadabra zijn.  20 minuten voor vertrek gaan de poortjes open, maar de chinezen vinden het hoognodig om al 1 uur van te voren in de rij te gaan staan. Eenmaal in de trein wisten we waarom, er is gewoon niet genoeg bagage plek, beetje ryanair gevoel (rennen om je koffertje boven je geplaatst te krijgen). We hadden een G trein, wat de snelste in het land is, met 300km per uur waren we in 4 uur van Beijing naar Pingyao. Erg comfortabel!

Na 1 dag zou je het allemaal wel gezien kunnen hebben, maar we hebben er een relaxte 3 dagen van gemaakt. Hadden heel veel geluk met het hostelletje, leuke mensen ontmoet, schoon, lekker eten en natuurlijk DE graadmeter de prijs van het bier, wat hier maar 0,75 euro centjes kost per halve liter. Buiten bier drinken hebben we alle sites bezocht die er te bezoeken vallen, hier enkele foto’s:

 

Dan natuurlijk niet te vergeten de Chinese muur. Echt immens en een absolute must do. We waren op een niet toeristisch stuk en hebben een flinke hike gemaakt. Het was vooral veel trappen lopen, dus waarschijnlijk de reden waarom er niet veel “luie” chinezen waren:

En last but not least de verboden stad. Speciaal voor ons geopend ;). Super mooi complex!!:

Soep rijkelijk gevuld met alle organen die in een varken voorkomen….. Dit is geen griezelverhaal maar dit was ons ontbijt op de eerste dag in Beijing. Zoooo die taalbarrière is als proberen te communiceren met een dove kameel. Bij ieder handgebaar kijken ze je aan alsof je ze uitmaakt voor een of andere noodle etende, riksja rijdende gek. Dat was het moment dat we het ondenkbare besluit namen om alleen nog maar naar die restaurants te gaan die plaatjes op de kaart hadden (normaal gezien net die restaurants die je zou proberen te vermijden). Verder zijn Chinezen ronduit onbeschoft, kruipen overal voor, roggelen natuurlijk de hele dag door en parkeren de inhoud van deze roggel net voor je voeten, lachen hebben ze nog nooit van gehoord, ze stinken een uur in de wind (en vinden het heel normaal om dan ook nog in jouw persoonlijke ruimte te komen) en laat me niet beginnen over hun manieren in het verkeer of waar dan ook. Als we geld zouden ontvangen van al die keren dat deze goedlachse bevolking ons stiekem op de foto nam konden we er nog wel een maandje reizen aan toevoegen.

Maar als je daar ff langs kunt kijken moet ik zeggen dat Beijing meer dan de moeite waard was, zowel uitdagend, anders en erg mooi.
We hebben hartelijk kunnen lachen om de ongemanierdheden, het eten was heerlijk (afgezien van de ingewandensoep) en de stad is echt heel mooi en afwisselend.
We hebben net 5 dagen Beijing erop zitten, ons begin in China. Eigenlijk had ik stiekem gehoopt op nog een paar dagen extra. er valt enorm veel te zien en te beleven.
Alle grote bezienswaardigheden in de stad hebben we gezien en waren zeker de moeite waard, enkele voorbeelden:
Wangfujing street waar men als, hoe zal ik het zeggen, avontuurlijke eter terecht kan:

 

Temple of heaven park:

 

Summer palace, super mooi buiten paleisje voor de voormalige keizers:

 

Morgen vertrekken we met de trein naar Pingyao.. kijken wat daar voor iets

moois op ons wacht.

Groetjes Michelle & Raimon